Düşünsenize akşam eve geliyorsunuz, eşiniz ve çocuklarınızla son kez yemek yiyip olacaklardan habersiz uyuyosunuz. Belki kavgalı uyudunuz, belki son kez öpüştünüz, belki çocuğunuz bi şey istedi sizden, son kez gerçekleştirdiniz belki o isteğini, ya da yarına attınız, ertelediniz, alırım söz dediniz. Belki planlar yaptınız ertesi güne, belki eve kötü geldiniz, belki işi kafaya taktınız, belki iş yerinde biriyle tartıştınız, belki son kez kalbini kırdınız birinin. Belki de son kez güldünüz sizi güldürenlere, belki de son kez güldürdünüz sevdiklerinizi. Belki son kez çayınızı içtiniz sevdiğiniz kişinin ellerinden, belki de son kez çay demlediniz, gel hanım çay hazır dediniz belki de son kez. Belki çocuğunuza son kez şeker aldınız, belki de son kez şeker gibi kızınızı öptünüz, kokusunu içinize son kez çektiniz belki de.
Belkilerin olduğu yerde umut olsa da yarını beklememeli, bu yüzden her gün son kez gülercesine gülün, son kez güldürürcesine yapın en güzel esprilerinizi, son kez öpüyormuş gibi öpün sevdiklerinizi, son kez sevindiriyormuş gibi sevindirin çoluğunuzu çocuğunuzu. Kırılın gerekirse ama kırmayın kimseyi, yarın nasıl olsa gönlünü alırım demeyin.
