아 쉬 움

“Ruhunu yitirmiş bu çağın vebası; düşünememek değil, hissedememektir.”

Ne yani; böylesi korkunç bir dünyanın, bir de cehennemi mi var?

"Kalabalık beni sahiden sıktı. Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil... İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile... Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki etrafımdan küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birilerini arıyorum. Bütün bu beynimde geçenleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini. "

Hiçbir yere ait değilim.

İnsanların kötü olduğunu görmek beni hiç şaşırtmıyor. Fakat bu yüzden hiç utanmadıklarını görmek şaşırtıyor.

Kimsenin kimseyi anlamadığı bir dünyada; söz, boşluğu dövmekten başka ne işe yarar ki?

“Çokça yağmur yağsa, temizlenir mi şu kirli dünya?”