Belli belirsiz anlar

Öyle ki denizsin ama içinde balıklar boğuluyor.

Olur mu olmaz mı ikileminde kangren olmuş bir kalple yaşanmıyor da ölünmüyor da, dışardan pek belli olmuyor ama içerisi kıyametten beter.

keşke bir şeyi yürekten çok isteyince olsa

şu an sayamıyorum ama ben ve birkaç milyon kişi bunları hak etmedik.

“Üzgünüm ama bazı şeylere inanmamam için çok sağlam nedenlerim var, kendimi kandıramıyorum artık, bir şeylerin farklı olacağına dair inancım tükendi, şu anki duruma alışmaya çalışıyorum sadece.”

Yüreğim çatlayana kadar doluyken bir şey yokmuş gibi yapmak kendime haksızlık ediyormuşum gibi hissettiriyor.

Bu post okunmuş falan herhalde oldu

bilirsin, tek başına ağladığı geceleri unutamaz insan.

Prensip olarak hiç bi zaman sevilen taraf olmamışımdır

"Kapattım o defteri" dediğim her defteri aslında rafa kaldırıp defalarca daha okudum. İnsan bazı şeyleri iyice anlasa dahi kabullenemiyor.

Tutunduğum dal elimde kalıyor,böyleyken güzel şeylerin olacağına pek inancım kalmadı artık.

alıngan görünmemek için aslında çok canımı yakan şeylere gülümseyip geçtiğimden, kalp kırmamak için sustuğumdan ben kötüyüm değil mi? ben de öyle düşünmüştüm