Bir cebimde das kapital

Neden ailemin merhametine layık olamadım? Güçlü durmak, kendi sorunlarımla başbaşa kalıp kendimi kendim çözmeye alışmak, kaba ve umursamazlıklarına katlanmak mı yaptı bütün bu yalnızlığı? Rüyalarımda neler gördüğümü sakladığım için mi? Bitmek bilmeyen bu iki yıl mı? Çözüm odaklıyım, nasıl bu merhamete mazhar olabilirim? Ne halim varsa görmekten bıkmamalıyım değil mi? Bu ergenlik buhranı değil, sakın yanlış anlamayınız. Bu düpedüz yalnızlık.

Her gün kodlar yazıyorum. Mutsuz değilim. İşimi seviyorum. İşim olacak biliyorum. Dostlarımı, üsküdarı ve demliği seviyorum. Ahenkte çay pahalandı bunu sevmiyorum. Siyaset derslerim var. Marjinalim kürdüm islamcı-devrimciyim bunu seviyorum. Antikapitalist müslümanları seviyorum. Ve başımın örtüsünü. Arkamdan 'ente arabi?' diye seslenilmesini çok seviyorum. Şiir seviyorum şair sevmiyorum. Edebiyat dergilerini keşfetmeyi seviyorum. Camide vakit geçirmeyi seviyorum. Evin köşesindeki sedat abinin tavuk dürümünü çok seviyorum. Farsçayı seviyorum. Melodik dil. Acem kibrini sevmiyorum. Erbani çalmaya çalışıyorum. Ya da Erbane neyse ayn harfi ile işte e'de de şapka var. İsmet özelin şiirlerini seviyorum. İstiklal marşı derneğini sevmiyorum. Ortadoğu siyasetini okumayı seviyorum. Siyasetin doğurduklarını değil. Hamza tzortisi çok seviyorum. Wallahi wake up demeyi de çok. Neyse sonuç olarak İran İslam Devriminden bize marşlar kaldı.

Kürtlüğümü sırtına kambur değil, gönlüne zenginlik sayanla.

Kız çayocağına çökmüştü. Kırmızı saçaklı şalı vardı başında. Kınalı ellerinde kaçak sigara. Canı yanıyordu belli. Canım yanıyor demişti bütün arkadaşlarına belli. Koyu renkli dudaklarına tekrar götürdü sigarasını en kaçağından. Bu kızdan bi şiir çıkar dedim içimden. Kız sonra şu şiiri okudu atilla ilhandan ve not defterine yazdı. beni de kırdılar içimde kırdılar karanlık camlardan sular akıyordu şimşekli bir boşlukta saat vurdu beni de kırdılar belki yalnızdılar belki onların da çocukluğu yoktu bütün şarkılara kapalıydılar bir genç kız değmemişti saçlarına beni de kırdılar ben artık küsüm yağmurları yağmıyor ağaçlarıma sularından içmiyorum susadım ama beni de kırdılar soğuk bir ölüm çevik bir bıçak gibi çakıldı aklıma oysa bir şarkıyım yeniden doğan günüm bütün şarkılara kapalıydılar

Haberleri izle. Bayram telaşı misafir var Okul bombalanmış. Şekerleri dağıt Gülümse. Şekerler kimin malı acaba. Boykot! dur gülümse pazar yeri bombalanmış. Nefes al. Çaylar dolmalı Bak o bardak boş. 'varsa yoksa gazze yok mu hiç rojava' diyenlerle konuş Hayır rojava var. Katliam. Ama bayım bardaklar boş. Çaylar içilmeli mutlaka. o tatlılar yenmeli 'varsa yoksa şeker yok mu baklava' diyenlere ikram et. Baklava önemli. Dur. Nefes al. Gülümse. Ayakkabıları düzelt. Bulaşıklar yıkanmalı. Bombalar düşmekte. 'Boykotla bi yere varamazsın' Gülümse. Afedersiniz ama biz biliriz devletsizliği. Şeker ikram et. Almaz mısınız bi şeker daha?

Bağlarbaşı parkında oturuyorum. Ben ve bütün emekliler burada. Ortada fışkiye var medeniyet timsali. Yan banka çokça müslüman bi çift oturdu. Onları izliyorum. Hiç konuşmadan oturuyorlar. Kız çantasından telefonunu çıkardı. Ekrana bakıp gülümsedi çokça müslüman çift. Ellerinde yüzükleri var gözüme çarpıyor. Erkek heyecanla bişeyler anlatıyor. Kız çok gülsün hep gülsün diye. Elleriyle büyük hareketler yapıyor. Ellerinde yüzükleri var. Gözüme çarpıyor yine. erkek seviyor belli. Maşallah deyip başımı çeviriyorum. Tivitler okuyorum. Ve israile kahrol diyorum.

Arkadaşlarıma ve aileme ve akrabalarıma ve akbabalarıma ve dişi kartallarıma ve kürtlere ve solculuk oynayan kürtlere ve milliyetçi kürtlere ve islamcılara ve ılımlı islamcılara ve radikal islamcılara ve hainlere ve hain ilan edilenlere ve aşıklara ve aşktan köpek olmuşlara ve işsizlere ve gerçekten işsizlere ve hükümete ve muhalefete ve selahattin demirtaşa ve galatasaraya ve namussuzlara ve kendini namuslu sananlara ve batıseverlere ve solculara ve kemalistlere ve osmanlıcılara ve ittihat terakkicilere ve kadıköye ve boğaya ve aşağılıklara ve siyonistlere ve polislere ve gerillalara ve üsküdara ve palmiyeye ve üçüncü köprüye ve beşiktaşa ve 7.65liği olanlara ve bankacılara ve şairlere ve kendini şair sanan züppelere ve akpye ve edibesecilere ve cihangirlilere ve filistincilere ve yallah sisicilere ve turancılara ve otobüs terminallerine ve pydye ve en çok da sevip de kavuşanlara Bişey söylemek istiyorum. Susun.

Hep böyle mi gidecek Hep mi Gitmese keşke Allahım böyle gitmesin

Seni dağladılar, değil mi kalbim?