bana değil hayata geç kalmışsın, bana değil hayata azsın sen, hayatta eksiksin, benimle olayın bir alakası yok. ben geriye dönüp seni alabilirim, seni çoğaltabilir, sana verilecek her şeyi verip seni kendimle eşitleyebilirim ve eğer yapamazsan kendimi seninle eşitlemek için bir şeyleri eksiltebilirim ama yapar mıyım yapmam zira ben olması gereken yerdeyim. senin benim kat kat önümde olman gereken yerde ben senden yirmi kilo zayıf on beş santim kısa birkaç ve ama az da sayılmaz yaşça küçük bir kızım ve seni ikiye katlayabilirim. işte bu benim iyi olduğumdan değildir, ben olması gereken yerdeyim. sen arkada kalansın. sen bu hayata çok geç kalmış olansın. çekmemiş desem çekmişsin. görmemiş desem görmüşsün. ama sen durmuşsun, ben ilerlemiş olanım. ilerde değil.özür dilerim. durup seni beklemek isterdim, gelip seni almak ama sen bunu beceremezsin. şimdi karşıma dikil ve başım gelsin göğsüne, bana bir baş yukarıdan bak ne çıkar. bir erkeksin ve erkekler eksiktir biliyorum. ama senin eksikliğin erkekliğini de aştı. bu yaşa başkasının doğurduğunu ayağımda sallamaya gelmedim. seni seviyorum ama niye seviyorum ki seni. bir neden aramıyorum zaten. ama insan eşitiyle savaşamazsa üzgünüm eşit olmadığıyla da sevişemez işte. gel de seninle bir güzel vedalaşalım.
