ومن يتق الله يجعل له مخرجا

   Talebe maddi ve manevi ‘’bir şeyin varlığını araştıran, ilmi isteyen kişi’’ manasındadır. Hakikatin izini adım adım sürmeye taliptir. Tıpkı yağmura susamış bir toprak gibi aşk ve vecd ile yolda kalmaya; fikir ve oluş çilesi çekmeye hazırdır. Adeta yoldadır ve yol olmaktadır.

    Hayatın olağan akışı içerisinde talebe, ilim derdi ile dertlenir ve bu derdini hayatına nakşetme amacı taşır. Hakikati, kainatı, kendini okur. Bu okuyuş hayat nizamının penceresi adeta. Göğe bakan bu pencere, susuzluktan kırılan toprağın hayat bulmasına vesile olur. 

   Talebe öznedir. Edilgen değil etkendir. Sağına soluna bakmadan ‘’ben varım’’ diyebilme şecaatına haizdir. Yağmur yüklü bulutların habercisidir.

8 ramazan 1442- kalemgâh

بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ ﴿٣ اَلَّذ۪ي عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ ﴿٤ عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۜ ﴿٥

Rahman ve rahim olan Allah’ın adıyla.

﴾3-5﴿ Oku! Kalemle (yazmayı) öğreten, (böylece) insana bilmediğini bildiren rabbin sonsuz kerem sahibidir.

Alak suresinin 4 ve 5. âyetlerinde kalemin önemi vurgulanmıştır; çünkü “kalem” kelimesiyle anılan yazma araçlarında sayılamayacak kadar çok ve büyük faydalar vardır. Kalem vasıtasıyla 

limler tedvin edilmiş, 

hikmetler kaydedilmiş,

öncekilerle ilgili haberler, bilgiler zaptedilmiş; 

kalem sayesinde insanlar bilgilerini yazıya, kitaba dönüştürüp başkalarına aktarmış, kalıcı hale getirebilmiş;

 Allah tarafından indirilmiş olan kutsal kitaplar yine bu araçla yazılmıştır.

Kısaca uygarlıklar kalem sayesinde süreklilik kazanmış, kuşaktan kuşağa aktarılmış; Allah kalem vasıtasıyla insana bilmediklerini öğreterek onu cehalet karanlığından kurtarmış, ilmin aydınlığına kavuşturmuştur. Burada “kalem” kelimesinin, –işlevi ve amacı dikkate alındığında– bilinen kalemden bilgisayara kadar bütün okuma, yazma ve bilgi alıp verme araçlarını kapsadığını da belirtmek gerekir.

Kaynak :

Es-selamu aleykum verahmetullah.

Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla.

Rağıb el-Isfahani, ilmi; bir şeyi hakikatiyle idrak etmek olarak tanımlıyor. Teorik ve pratik olarak ele alınan ilim; bazen derinlemesine bir araştırma ile bazense amele aktarılmakla idrak edilebilir. Bunu şöyle anlatmak mümkün. Mesela: alemdeki varlıkları bilmek, bilindiğinde kişinin kendisiyle kemale erdiği bir ilimdir. İbadetleri bilmek ise amele dökülmedikçe tamamlanmayan, eksik kalan bir ilimdir. Bu bloğu ilmi serüvenime bir pencere olarak açıyorum, kimi zaman pratik, kimi zaman teorik ilme birlikte dalış yapacağız. Büyük cümleler kurmayacağım. İlim tedrisatı sloganvari bir ilerleyiş değildir. Aksine öz varlığımızın bilincinde olan idrak basamaklarıdır. 

Mümin daima yoldadır. Yol, kimi zaman yokuş kimi zaman kaygan. Kalbi ile görüp idrak edebilmek için ilim nurunu yudumlamak gereklidir. Zira yol karanlık ve ıssız. Gönlü Marifetullah’tan boş olan bir kalp, idrak melekelerini yitirir. İlmi zanda kalır, yanıltır. Kalbimizi ilme açalım. Yolda olmak istidadı ile yokuşlara kendimizi hazırlayalım.

Kalemgah bloğunun içeriğinde; öykü, ilmi ve fikri yazılar, müslüman zihni kavram haritası, ezkar notları ve okuduğum kitapların tahlilleri oluşturacak.