Herkes seni sen zanneder. Senin sen olmadığını bile bilmeden, Sen bile Seni ben geçerken Derim ki, Saati sorduklarında; Onu ”O” geçiyordur Kimse anlam veremez. Tamir ettirmedin gitti derler şu saati. Ettirmek istiyor musun demezler. Bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur. Zamanı durdururum yüreğimde, Sensiz geçtiği için, Akrep yelkovana küskündür. Şu bozuk saat çalışsa benim için ölümdür. Bil ki akrep yelkovanı geçerse, Atan bu yüreğim durur. Bırak bozuk kalsın, hiç değilse Bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur.

unutma insan, kül olmuşsun şehvetten: sen taşsın, çöl sensin, ölüm sen…

Rastlantıdan kaçma. Rastlantının kucağına düş, o senden akıllı.

Böyle olmasını istemezdim ama hep olurdu. Dünyanın bütün kızılderilileri yenilir, Spartakus kaybeder, gün batarken sararır, kuşlar döner, Sadri Alışık denilen hergele, her filminde ağlardı. O ağladıkça ben de ağlardım. Nedenimi bilmez ağlardım. Ağladıkça Sadri’ye kıl kapar gıcık olurdum. Üçüncü şahıs olarak kalışına, hep gidici kadınları sevişine, bu gidiciliklerin bir mecburiyet gibi duruşuna, Sadri’nin bu mecburiyetlere, giden kişinin özgürlüğü olarak bakıp, ona ihanet etmemek için kendine ihanet edişine.

önce siz ateş edin mösyö burjuvazi.

ama bu kente gelirsen unutma beni ara / sana bir çay ve temiz yaralar ısmarlarım öfkem geçer dinle yüzümü sevgiyle bakarım / kimse değil seni yalnız ben anlarım

yalnızlık yenilmeyen gladyatör bana eski bir ölümü anımsatıyor

elimi tuttun diye tutamazmışım başkasının elini, öyle mi? hırsızlar girsin rüyana, çalsınlar en sevdiğin şarkını! moralin bozulsun, eğlenmek için beni ara aramız bozulsun, tamiri mümkün olsun; ama olmasın.

Körsem, Senden gayrısına yoksam, Bozuksam; Can benim, düş benim, Ellere nesi? Hadi gel, Ay karanlık!

bir yeldeğirmeni niye döner ki? ben don kişot olsam bunu merak ederdim. ama ben yine ben olarak bir yeldeğirmeni olsam, illa bir don kişot’u severdim.

seninle içilen şarap helaldir, sensiz içtiğim su bile haram!