evlendikten sonra buraya ilk kez yazdığım şeyi görünce şok oldum, sanki ben değil de başkası yazmış ama içimi de görüp yazmış sandım. bunu yazdığım anı hiç hatırlamıyorum ve bu bende pek de rastlanır bir durum değildir.
zorlanıyorum.
her zamanki gibi zorlanıyorum.
bu hayattan keyif almayı istiyorum.
kaybolmuş hissediyorum. bana bu hissi veren şey dine olan uzaklaşmam. içime sinmiyor. elhamdülillah ki Allah hâlâ kulundan vazgeçmiyor, kalbinin ona olan meylini söndürmüyor. kaybolmuş hissediyorum. dosdoğru olamadığım, her şeyiyle ertelediğim bir hayatın içindeyim.
11 gün kalmış üç ayların başlamasına. kaybolmuş hissediyorum. sabaha kadar bu cümleyi tekrar edebilirim.
sultanım...
cevap yok sanki, bir cevabı hak etmiyorum. bir rüya ile uyarılamayacak kadar koptum. gavs hazretlerinin himmetini belki bin belki on bin kere istemiştim, ya da istemişti ailem. nazarına, himmetine, duasına çok yakındık. ben değilsem annem yakındı, annemin duası var, ben değilsem, sofi ablalar vardı, onların duası ve yakınlığı vardı. birinin hayır dua ettiği birileriydik. şimdi bana dua eden herhangi biri var mıdır, bilmiyorum. kaybolmuş hissediyorum.
bulunmak istiyorum, yüz kere çıktığım kapının yüz birinci kez açılmasını diliyorum Allahtan. ölene kadar kapının açık olduğunu bilmenin toyluğu, ölümün ne kadar yakında olduğunu bilmeyen cahilliğimle öylece duruyorum.
ilk kapılar görmüştüm, öyle hatırlıyorum. bir sürü kapıdan geçmiştim, güller vardı. geçmeye çalışmıştım. çok kapıdan geçmiştim.
ilk hizmete gittiğimiz anı özledim, o yaz akşamlarını, sıkıntılı ama sıkıntısıyla Allah'a yaklaştığım günleri, şimdi tabi mümkünse afiyetle ona yakın olmak isterim. koştur koştur her akşam sultan hazretlerinin tövbesini duymaya gidişimizi. biz yokken gelen sadıkdır lafına inanmayı. zorlukla beraber gelen kolaylığı. veda etmek istemezken, markadı dışardan görebilmişken veda etmek zorunda kalmayı. oralı gibi hissetmeyi. burayı çok özleyeceğim diyip sabahın erken ve sakin vaktinde bahçede dolaşmayı.
kaybolmuş hissediyorum. keşke bulsanız beni. evladınız olsam yeniden. ne varsa unuttuğum, iki katıyla hatırlasam ve bilsem.














