Öylesine Bir Elif

Ne kadar da kolay yazılıyor: seninle yaptığım kısa bir gezinti. Bu kadar kolay olduğu için insan utançtan yazı yazmayı bırakmalı.

Bilmiyorum bu hissin sebebini ama son günlerde sığamıyorum hiçbir yere.

Gözyaşımda 3 günlük ömrü olan bir kelebek saklı, ben kelebeği öldürmek istememiştim ama o benim gözyaşıma sığındı.

Onu öptüm. Ve hâlâ neden nefes aldığımı anladım.

Hiçbir şeyin çok'u olmayın, o zaman insanlar sizden insan olabilme hakkınızı alıyor. Üzülemiyorsunuz, kırılamıyorsunuz, süper idare ettiniz evet ama bir noktada alttan alınan olamıyorsunuz. Çoksunuz çünkü. Bir şekilde halledersiniz sanılıyor.

"İlk burası benim diyene yenildi dünya. Yaşamak için doğdukları topraklarda hak iddia edecek kadar aşağılıklardı, değil mi? Sonra herkes burası benim demeye başladı. Dünya hepimizin değil miydi? Niye birbirimizden çaldık onu, hayvanları bile ormanlardan dışarı attık, burası da benim dedik... Bazı insanlar bazı insanlara bile bu benim dedi, değil mi? Rengine göre, diline, dinine göre ayrıştırdılar bizi; sen onlardansın dediler, sen bunlardansın, sen hizmet ediceksin dediler, çünkü burası benim...

"Kim bilir kaç kişi ayrı yataklarda birbirine sarılıp uyuyordur."

Yağmur aklına getirsin beni,