The Maine Page

Isang taon na mula ng magdeklara ng quarantine sa buong Pilipinas. Kamusta naman kayo? Nakapag muni muni ba kayo sa kung ano man ang nangyari nitong nagdaang taon na nasa pandemic tayo? Sana ay ayos pa rin kayo. Sana ay nagamit ninyo ang oras at panahon upang mas makilala pa ang inyong mga sarili. Sana ay natuto na kayong mag gitara na ilang taon niyo nang pinapangako sa sarili ninyo na pag aaralan niyo. Sana ay natapos niyo na ang mga librong natambak niyo ng ilang buwan dahil sa sobrang busy sa paga-aral at trabaho ay hindi niyo na nagawang basahin. Sana ay mas nagkaroon kayo ng panahon sa pamilya upang makasama at makilala sila.

Sa mga naging biktima at naapektuhan ng pandemic na ito, kamusta na? Sana ay kinakaya niyo pa rin ang araw araw na hamon na buhay kung kayo man ay nawalan ng trabaho. Sana ay huwag kayong mawalan ng pag asa at isiping napag iiwanan kayo ng panahon kung kayo man ay natigil sa pag aaral. Sana ay patuloy niyo pa ring ilaban ang pagiging isang matatag na tao kahit puro problema ang kinakaharap natin ngayon. 

Sa mga taong ang pakiramdam ay kulungan ang kanilang tahanan ngunit walang magawa dahil nga nasa panahon tayo at kailangan nating limitahan ang paglabas, kamusta na? Sana ay nakahanap kayo ng panibagong lakas upang harapin kung ano man ang pinoproblema ninyo sa loob ng tahanan. Sana ay makayanan ninyo ang pagsubok na ito hanggang sa pagbigyan na kayo ng pagkakataon na lumabas sa kulungang iyan at maging malaya.

Don't ever lose hope.

Never forget to respect others AND YOURSELF.

You are capable of achieving all your dreams.

Self love is not selfish.

Learn to love yourself more.

Choose yourself, always.

Always be kind.

Never forget that you are beautiful.