Şeyma kendi yoluna bak, ayağına takılan insanları bi kenara bırak ve kendini sev. Kimsenin seni sevmesine ihtiyacın yok. Kimsenin seni değerli hissettirmesine gerek yok. Değeri hak ediyorsun. İnsanlara verdiğin değerler aslında kendine verdiğin değeri gösteriyor. Onlar için ince düşünmen senin inceliğin. İnsanlar kaba ve seni üzer. Güvenme, sırtını kimseye yaslama. Seni çok seven derya ve ikizin var. Biri kardeşin diğeri kardeşinle eş.

Bugün uzun zaman sonra hiç üzülmediğim kadar üzüldüm. Kendimi o kadar kötü hissettim ki. Sebebi her ne kadar sınavdan başarısız olduğumu gösterse de asıl sebep çok farklı. Bir şeylerin farkına vardım. Ne kadar pasif bir insan olduğumu fark ettim bugün. İnsanların sözüyle kendi kararlarımdan vazgeçmemin vicdan azabını çektim. En yakın arkadaşım dediğim kişinin aslında bana ne kadar uzak olduğunu anladım.

İnsanlara faydam dokunsun diye kendimden ödün verirken ne kadar değersiz olduğumu fark ettim. İnsanlar mı kötü yoksa ben mi gereksiz şeyleri bu kadar takıyorum? Bilmiyorum… tek bildiğim bulunduğum ortam beni yoruyor. Düşüncelerim değersiz. Takıntılarım gereksiz. Üzüntülerim boşa. Hissettiklerim karşılıksız.

Kendimi rahatça ifade edebileceğim birine danışmak istiyorum, ondan akıl almak istiyorum ama böyle biri yok. Bu yüzden dayanamadığım için buraya yazıyorum. İleride bu yazıyı okuduğumda inşAllah bu hislerimin yerini çok güzel hisler alır.

Çünkü yoruldum artık insanların yaptığı kötü şeylere bahane bulmaktan. Bu kadir gecesinde kalbimden geçenleri yalnızca Rabbim biliyor.