Ayşeli Bişeyler

odam kireç değildir, yüzüm güleç değildir amma ben senin miracındım. kırk eve gir de kırk sofraya otur, kırk nikah kıy hadi kırk etek sıyır, boy boy oğlun kızın olsun, ceketinin omzuna düşmüş bir tel saçımı görünce yine benim çatık kaşlarımı arayacaksın. toplasınlar odunları bir ateş yaksınlar. soyunup da seni koynuna alsınlar. sana dost olsunlar, sana yar olsunlar. annen alsın seni karnına soksun da korusun kollasın. yine ellerin benim bıçak soğuğu hiçbir yere yakışmaz tutsan tutulmaz bıraksan bırakamazsın, yine buz gibi ellerimi arayacak. neyseki ben zalim olsam da onursuz değilim. aradığın hiçbir yerde bulunmam.

Kişinin kendiyle yetinmesi gurur değil özgürlüktür.

Peki ya yetinmek istememesi..

Burada sadece ben ve hiç susmayan iç sesim..

ona da bana yaptığını yapmazsın dimi. ben bir yudum su içemezdim sen üzünce beni, o bunları çekmez belki. belki sen onu bir bıçak gibi bileylemezsin. kırmazsın cam gibi. dağ gibi deşmezsin. sonra sen ondan, bir yol gibi geçmezsin. dönüp da arkana bakınca ilk iş özür dilemezsin. çünkü hata yapmazsın ona. o çok güçlü olsun diye onun en zayıf yeri olup, sonra kendinden vurmazsın onu. mesela en fenası, onu kanatıp kanatıp sen niye kanıyorsun diye sormazsın. birini itip, nasıl düşersin sen, sen nasıl, nasıl düşersin- demezsin öyle. yapmazsın dimi. çünkü bir ben senin krizlerine denk geldim. bir ben senin hep öfkene. bir bana senin keskinliğin, bir benim kötü olan. ama ona bir çiçek gibi davranırsın işte. ona bir kuş gibi. bana sanki kırılmaya hakkım yokmuş gibi bakmıştın. ona bir kadın gibi bakarsın belki. gözü dolunca kızmazsın. alay etmezsin onun derdiyle çünkü onun derdi olmazsın. allah bilir şimdi sen, derman bile olursun ona. arar seni koşarsın. çağırsa dünden ordasın. bir yemeğe çıkarırsın onu yesin diye gözünün içine bakarsın. ben bir yudum su ver diye bekledim. ben bekledim ağzımda bir avuç kanla. sen şimdi sen uyumadan uyuyakalabilen ve hiç kabus görmeyen bir kadına yastık olursun. ev olursun ona. en güzeli olursun sen her şeyin. sana yakışır en güzel olmak. ama ben de aslında o kadar çirkin değilim. biraz kötü mü bakıyorum ben, çok mu beyaz benim yüzüm. onun yanakları kırmızıdır, sesi mavi, gözü yeşil. ben avuçlamıştım kırdığın tüm bardakları. o gülleri dikenine değmeden tutmayı bilir.

Ona, bana yaptığını yapmazsın bu kesin zaten ama bak ben başka bişey diyeceğim sana. Geçen gece balkonda artık cevabının birazcık bile kıymeti olmayan bin yıllık sorularla döğüşürken dünya için küçük kendim için büyük bir aydınlanma yaşadım ve kendime şöyle dedim: “Başkasının sıcacık koynunda uyuyan için sen ne bok yemeye bu balkonda it gibi titriyorsun kalk yat. Hayatsa hayat, yataksa yatak lan sende yok mu sanki. Gece dişlerini sıkmandan sebep sabah sırtına saplı bıçakların ağrısıyla uyanacaksın muhtemelen ama bu gerçekten sevmediğin birinin yatağında uyanmandan daha kötü değildir.”

Şu evin derdindeyim.

Gelincik görmeyeli korka korka dokunmayalı nerden baksan 20 sene olmuş. Yaşanmamış sayıyorum.

Yani bilirsin işte. Bunlar kahpeliktir.

Bir kedim vardı öldü. Anlamıyorsun.

Tüm detaylarıyla iç çektiren bir fotoğraf.

’