Ayşe

sana aşığım ve bu hayatımın en zor yangını

sen milyarlarca insan arasında beni yıkmaya kararlı bir depremsin.

çok yoruldum ama seni çok seviyorum

“Senin gönlüne girebilen herkesi tebrik ederim, ben kendimi bildim bileli kapısında yatıyorum.”

Sen kazanmadın, inadın yüzünden, biz başımıza gelebilecek tüm o güzel ihtimalleri kaybettik.

Geçmişi yüzünden inancını kaybetmiş bir insana hissettirebileceğin en güzel şey; “artık ben varım” cümlesini iliklerine kadar yaşatmaktır.

“Sende yüreğim var, Canım var, Aklım fikrim var, Sende her şeyim var.”

“Her kadın, dünyadaki tek kadın oymuş gibi hissettiren bir erkekle yaşlanmak ister.”

çok değiştin, ama aslın hâla bende,

“Âh canımın içi, sen benim gençlik çağımda delice tutulduğum, yanıp tutuştuğumsun.”

Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim.Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek; seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.

bir çiçeği öperek sulamanın güzelliğinden, sokaklarda şarkı söylemenin özgürlüğünden, kuşların uyuduğu andaki dinginliğinden, bir kağıtta beyhude bir hayatı öldürmenin huzurundan bahsediyorum. bunların arasına insanı koyamıyorum.