bize gelsen sefişiris yar yar

çok özlemişim görünce garip oldum

Ateş bi tek düştüğü yeri yakmaya devam ediyo. Dün bombanın patladığı an telefonuma mesaj geldi. " ölüyoduk burda bomba patladı cok kötü bi adım ötemde 2 dakika daha yürüsek bizde ölmüştük" diye. Ankara'da okuyan iki kız arkadaşımdan gelen mesajdı bu. Bi an cok şükür dedim. İnsansın ya ilk aklına düşen sevdiklerin. Ardından bi ses kaydı geldi. Nasıl ağlıyolar görseniz. Önümüzde insanlar öldü, biz napicaz diye. Oldukları yerde kaldırıma çökmüşler. İnsansın ve gidemiyosun. Yanından daha demin geçip giden insan belki senden daha hızlı yürüdüğü için canından oldu, o an canını bile düşünemiyosun. Sonra baska arkadaşıma yazdım. En yakın arkadaşından haber alamadığını söyledi. Kendimi bi an onun yerine koydum yemin ederim deliricek gibi oldum. Gece 3te bana sadece "kaybettik" yazmış. Bi arkadasım eniştesinden haber alamıyordu sabah "fotoğrafta durakta ayakları tepede olan eniştemmis" diye mesaj aldım. Allah çarpsın elim kolum kalkmiyo ya. Ülkenizinde, siyasetinizde yerin bin kat dibine batsın. Allah binbir türlü belanızı versin. Masum insanların canına bile bile kıyılmasına göz yuman herkesin Allah belasını versin. Allah askına artık ates bi tek düştüğü yeri yakmasın. Sessiz kalmayın. Sessiz kaldığınız her an bu insanları hatırlayın. Biri 20sinde biri 15inde biri 17sinde. Belki seninle, belki benimle yaşıt. Susmayın.