how to disappear completely*

bir yerde ıskaladım bütün bu şeyleri...

kendimi mekanlarımı terk ederek terk ediyorum. bütün bu kayıpları nasıl ve neyle ikame edebilirim? bu bir intihar biçimi mi?

daha önce hiç bu kadar kendim hissettiğim bir şeyden ya da yerden ayrılmamıştım. bırakıp gitmemiştim. bu bir yas mı ve bu yas bana mı ait? ayrılırken bunun bir yasa dönüşeceğini ve aslında kendimi terk ettiğimin farkında değildim. şimdi ben kimim ya da kime döneşeceğim? bende açılan bu boşluğu neyle dolduracağım? şey...

çok kötü olduğum zaman sesim içime kaçıyor. zorla konuşuyormuşum gibi bir ses tonuyla konuşuyorum. yine öyle oldu. kontrol edemiyorum şu şeyi.

belki de bu bilmeme hâlidir buraya geliyor olmam. aslında rüzgarları daha iyi hissettiğim bir yer yok, bu da olabilir.

kitap bana, beni buraya getiren şeyin ne olduğunu soruyor, bilmediğimi söylüyorum. bu kadar bana yakın bir şeyi bilmiyor olmak canımı sıkıyor.

bütün uğraş alanlarımın sabır, sebat ve gözünü dikip bakma istiyor olması beni sakinleştiriyor mu

galiba ben avareyim. uyum sağlamak kavramının oluşmamış olduğu bir hiçlik.

hoşuma gitmiyor ama yapmak zorunda kalıyorum.

sadece bilmiyorum, gerçekten hiçbir şey bilmediğim bir dönemdeyim sanırım.

saksafonun bu kadar pahalı olmaması gerekiyordu.