hayatta olur böyle boktan şeyler değil mi

nezaket cümlelerini falan anlamıyorum. tuhaf geliyorlar, niye öyle olsun ki diye düşünüp duruyorum.

how to disappear completely*

bazen uyum sağlamak için her gün ne kadar çabaladığım aklıma geliyor ve bu kayıtsızlığım bana makul görünüyor.

en azından bir öteki olarak doğmuş olmanın ne demek olduğunu biliyorum. çizginin dışından içeriye girmeye çalışmak ve bunu tekrar ve tekrar ve tekrar sürdürmek... böyle bir şeymiş.

blanchot okuduktan hemen sonra uykuya dalarsam, düşü hangimiz görmüş olacak?

orada durmuş, bana bakarken ne hissediyordun. ben de havaya uçuşan ve yere inen ve bu eylemi tekrarlayan kırmızı topa bakarken ne hissediyordum, bilmiyorum. üşüdüğümü ve kitabımı bitirdiğimi hatırlıyorum. başka bir şey yok.*