Aptallık Deneyleri

gene birgün açız..

ah sen yok musun, sen. insanı namerde muhtaç edersin. ama seviyorum be seni köpek.

isterse son 10 liran kalsın, olayda çiğ köfte varsa o 10 liranın son kuruşuna kadar harcarım.

sana bir mektup yazacağım. o mektupta, umutlarım, sana olan özlemim. sana olan her birşeyim onda olacak. böyle umut olmaz ben sana söyliyim.

öylesine karanlık mı bu geceler? yazılanlar neden kaldığı yerde bekliyor sanki. anlamı yoksa çekilen her çilenin, gözyaşlarımız neden başkalarında? ibadetse aşk, neden hepimiz yokluğunu çekiyoruz, her ismi geçtiğinde. bir saniye bile durmuyor dünya. durmuyor. sen durmak istesen bile, döndürüyor insanı ekseninden yaşananlar. duymak istemiyorum, içmek, yemek, konuşmak istemiyorum.

bir hastalıktır evet. bak yazmaya bile üşnyrm. (yazmak için neredeyse 1 dakika uğraştım.)

insanı öyle bir devreye sokar bu hayat şaşırırsın güzel. öyle bir eskitir zaman seni, ışık hızı yanında dağ taş kalır. rastlarsın aynada kendine, tanıyamazsın. aslında yalnız kalmışsındır. bakarsın yoktur, övündüğün güzelliğin bile terk etmiş seni. geriye ne kalır bilir misin? atan kalbin, dinlemediğin sesin. sağır olursun. bağırmaz artık, duyamazsın. çünkü yalnızsındır.

sen hiç gelmedin. gitmedinde. sadece seni kurdum kafamda ben. aslında yoksun. hiç olmadın. ben yaşattım seni, ben kan verdim. şimdi bana bir ömür, hayat, zaman borçlusun

Delilik dediler. fazlasıyla ayrı ve ayrıntı besleyen bir kavram olduğunu bilmediler. neye göre delilik? aslında mevcut standartlara uymayan her insana deli dediler. Duman'ın Deli isimli eseride anlatıyor zaten durumu. "gördün bana eremediler, erdin sana deli dediler" herkes deli bu dünyada fazla akıllı olan sadece tanrı.