-e-

yeni yılın ilk saatleri. sabahın köründe o soğukta, kalbim kırılmış bi şekilde ağlayarak eve döndüm ben. kimse bu yılın güzel geçeceğine inandıramaz artık beni. onsuz.. mutsuz bir yıl, ne kadar güzel olabilir ki.

duyguların... onları sakın kimseye bahsetme küçük kızım.. seni üzerler, pişman ederler.. sakın. kimse bilmemeli.

Neden ben? Bazen çok soruyorum bu soruyu kendime. Neden bir şeyi istediğimde hiç olmuyor, neden böyle oldu, neden bu haldeyim... Neden, neden, neden? Hep böyle mi olacak yoksa zamanla düzelecek mi üstümdeki bu şeyler. Sanmıyorum. Daima kaybeden taraf olacağım ben. Başkalarının arkasında duran, seçilmeyen, sevilmeyen. Filmlerdeki yan rolü oynayacağım. Hiçbir zaman parmakla gösterilen biri, esas kız olamayacağım. Ben buna alıştım gibi. İçten içe nefret etsem de ben buyum.

İnsanları tanıyınca duygularımın yavaş yavaş öldüğünü gördüm

Çok çabuk aşık oluyoruz, çok çabuk seviyoruz, çok çabuk hoşlanıyoruz birilerinden. Çok çabuk yaşıyoruz bazı şeyleri.. Unutuyoruz aşkın aceleye gelmeyeceğini. Her duyguyu, her anı tada tada, yavaş yavaş yaşamalıyız. İşte bunu beceremiyoruz maalesef.

Beni öpmeni, sarılmanı, birlikte uyumayı inan çok özledim. Ama ne bunu sana söyleyebilirim ne de kendime itiraf edebilirim.

Kararsızım biriyimdir ama seninle ilgili her şeyden, tüm duygularımdan emindim. Seni seviyordum.

Uzun zamandır beklemeye devam ediyordum, dürüst olayım konuşmasını, bakışını, davranışını,her şeyini.. Onu seviyordum ben. Ama. Başkasına ait olduğunu öğrendiğim gün.. Bunun olacağını biliyordum sanki. Kalbimde bir yumru oluştu, gitmedi, uzun süre kaldı öyle... Gülümsedim, kalbimde oluşan onca acıya rağmen. Gülümsedim. Çevremdekiler anlamasın diye, o kalbimi anlamasın diye gülümsedim. Bu birkaç saniyeyle gelişen bir şeydi sadece ama bana kalırsa birkaç saat sürdü. O tebessümün ardından hiçbir şey yokmuş gibi davranmak zordu. Gözyaşlarını tutmak. Bir şekilde yanlarından ayrıldım. Arkamı döndüğüm gibi gözlerim doldu. Oradan, O'ndan yeterince uzaklaşınca benden bağımsız aktılar. Ben.. Ben beceremedim. Üzgünüm, yorgunum, biraz kırgınım kendime. Ne yapacağımı bilmiyorum şuan. Ona kızgınım. Ne tuhaf değil mi ona kızarken aynı zamanda bu kadar sevmek?

Kendimi yıkılmaktan alıkoyamıyorum

Neden böyle oldu? Neden her şey üst üste geldi? Neden gittiniz? Neden beni sevmediniz? Neden beni anlamadınız? Her şeye gülüyorum diye mi? Gülüşlerimin aslında maske olduğunu farketmediniz mi? Kırıldığımı, üzüldüğümü, tükendiğimi görmediniz mi?

Aptalsın kızım. Aptal. Hala onu bekliyorsun. Onu sevmeye ona inanmaya hala devam ediyorsun. Üzüleceksin, canın yanacak. Yapma

Hadi geri gel. Söz. Affedeceğim seni

Vazgeçtim bu gece.. Sevgimden, yaşananlardan, aşkımdan ve daha birçok şeyden.. Ben vazgeçtim senden.

Unutmak ne zormuş sevdiğini, anılarını, yaşananları. Ben... Başaramadım. Unutamıyorum. Kalbimden çıkaramıyorum