aprilicious!

I think I'm afraid to lose you, so much that I'm not trying to. Even though I know that's the right thing to do. :(

Inayos ko ang tumblr page ko. Kasi plano ko nang magsulat ulit. Kasi may mga araw talaga na hindi ko na kaya. At nilagay kita sa cover. Kasi dito lang pwede. 😶 Hindi ko alam kung magpupush ito. Kasi may mga bagay na mahirap ilahad sa lahat. Alam ko konti lang nagbabasa ng blog na to. Pero meron pa din. Pero sabi ko nga, walang nakakaalam ng tungkol saten. At least, not the whole truth. At kailangan ko ng outlet. Natry ko na sabihin sayo. Sa twitter, sa wechat, sa firechat. Pero sakit ma'seenzoned eh :/ Sana minsan magreact ka din. Sana minsan magsorry ka. Sana minsan makaya ko na iwan ka. At sana...matake ko un minsan na yun.

I just want someone to hold me and let me cry. But I am never that person. My tears hide themselves when it matters.