merve

İçimdeki gaddar yana.

Bu aralar Onur zor zamanlar geçiriyor, bende yoğun çalışıyorum. Ve mutfak savaş alanı gibi temiz bardak kalmamış varsa çay bardağı falan bende büyük bardak suyu insanıyım. Nasıl bir tabirse jxjddjjd. Bir baktım temiz bir şeker kavanozu.

Yine insan silme perileri geldi bana. Ya ben plancı insan sevmiyorum, üff darlanma geliyor bana. Birde normalde pamuk gibi biriyim bak cidden kendi halinde, kendi derdinde yaşayan insan başımın tacı. Ama kendini kurnaz sanan, plancı insana gram tahammülüm yok. Damarıma basmaya görsün bu tipler içimden gaddarlık PhD çıkıyor.

Balkondan bir dışarı bakıyım dedim. O da ne irice bir kuş gelip cevize kondu. Ne ola ki diye bir gidip dürbünümü aldım. Öyle inceledim, böyle baktım. Güvercine benzeyen ama kesinlikle bilinen güvercinlerden olmadığını anlayabildiğim bir kuş.

Bazı hayallerin suya düşüşü, bazı kalp kırıklıkları, bazı heveslerin hiç hevesi kalmamış kalpsiz robotlar tarafından hor görülüşü hatta görülmeyişi. Üzerine biraz da düşen bağışıklıkla ortaya çıkan hastalıklar. Üzüntünün beni gör diyiş şekli.

Ara sıra, bazı bazı çok net, kesintisiz hatırladığım bir anım var. Bugün yine alakasız bir yerde geliverdi aklıma. Düşününce bundan tam 20 yıl önce. Sene 2006. O yıl liseden mezun olacağım ve son 19 Mayıs gösterisinde yer alıyoruz sınıf olarak. Gösteri sonrası en yakın iki arkadaşımla herkes dağılana kadar oyalandık bir şekilde stadyumda. Herkes gitti kaldık bir başımıza. Her zaman ki gibi türlü şebeklikler, şakalar eğleniyoruz, benim stadın yakınında bulduğumuz eşyalara bakıp uydurduğum senaryolarla karnımıza ağrılar giriyor gülmekten. Yavaş yavaş oyalana oyalana dönüyoruz stadyum yolundan. Yol boyunca erik, vişne, dut ne varsa koparıp yiyoruz. Anının en net ama en bulanık kısmı burada başlıyor. Üçümüz bir ağacın altına oturuyoruz. Arkadaşlarımızdan birinin, bir konu hakkında hata yapmak üzere olduğunu konuşuyoruz. Sonra bazı endişelerimizden bahsediyoruz ne olacak, ne yapacağız gibi. Ben oradaki bir bitkiyle oynuyorum. Aklımdan başka şeyler geçiyor söylemeyi doğru bulmuyorum onlara. Anı bu kadar.

"Üff ne diyorsunuz be salaklar çekilin şurdan" demek istediğim çok ama çok, epey çok insan var bugünde.

Aaaa bende kesinkes var bir sıyırıklık.

Sabahın kör saatinde kalkıp Takahata ve Miyazaki'yi kıskanacağımı bilmiyordum bugün.

İçimde bir şeyler var. Ne olduğunu anlayamadan kaybolup giden parıldamalar gibi. Bugün bulutluydu hava.

Ya ben iflah olmaz, uslanmaz bir Country müzik aşığıyım galiba.

Ülkede zaten herkes "içerik" üretiyor. İçerik benim için eskiden film, dizi, tiyatro, konser, çizim, sanat vb idi. Hesabımdan da bu muhteviyatlı hesapları takibe alıyorum hala. Yine de sıkıcı bekleme anlarında reels kaydırıyorum anksiyetemle mücadele edemeyip. Neyse bugün öyle bir anımda karşıma bir video çıktı. Zaten doktoruydu, uzmanıydı, bilmem nesiydi kişilerinin bir ......... olarak önerdiğim şeyler adlı videolarını sürekli görüyoruz. Kanıksadık bir şekilde bazen faydalı geldiği için ama birde şey türedi. .......... 2.sınıf, 3.sınıf öğrencisi olarak önerdiğim zamazingolar diye içerik çeken kişiler. Sosyoekonomik yönden de, başka yönlerden de üzücü ne diyim.