Anthony Jeselnik is lekker

Een paar jaar geleden wandelde mijn vriendinnetjes en ik rustig door de Amsterdamse grachten onwetend dat die dag mijn leven nooit meer hetzelfde zou zijn. Ik zag de mooiste man van mijn leven, de mooiste man van iedereens leven. Mijn hart stond stil en mijn adem stikte. Ik zag hem het hoekje om lopen steeds verder uit zicht, Ik wou iets doen maar mijn lichaam kon het niet. Ik stond erbij en ik keek ernaar. De dagen die daarop volgde zijn als een roes aan mij voorbij gegaan. Overal waar ik kwam zocht ik hem, ik kon aan niks anders meer denken. Na maanden zoeken wist ik dat de kans dat ik hem weer zou zien nihil waren. Ik had de hoop al opgegeven toen ik een avond aan het surfen was op het net. Daar in mijn eigen kamer op mijn bloedeigen laptop zag ik hem. Die diepe blauwe ogen, dat weelderige haar, perfectie is wat ik zag. Perfectie in levende vorm heeft nu een naam, Anthony Jeselnik. Nu ik hem weer gevonden heb laat ik hem nooit meer gaan.