anonim plak

aniden bir keder kapladı içimi. olasılıklar, ihtimaller, imkan dahilinde olanlar. bütün bu kelimeler aynı kapıya çıkıyor galiba. sonra imkansızlıklar ve olabilecek olanların asla olmayışı. öylece geliyor keder. yeminler ettiğim sabahın akşamı. bıraktım dediğim günün şafağı. bir kederi bile seninle bölüşemediğim dünya. yalan söyledim sana. elem ve keder çekmiyor ellerini üzerimden. avuç içlerini öpmeye doyamadığım bu dünya. bir daha yaklaştırmadı seni bana. gülümse şimdi zira güneş doğuyor hala saçlarında.

bugünü unutma. bugün onun yanında ağladın.

bugün bir çocuğa bisiklet sürmeyi öğrettim. buğday gibi koktuğunu söylediğin bir çocuğa.

yol benimdi

28.

yutkununca hacmin artıyor boğazımda ama kesikler şimdi öldürüyor ya beni. sızan ne? hangi sözler sızıyor bu deliklerden beni kan kaybından öldüren. bitiyor gibi. asla bitmiyor gibi. delirmek böyle bir şey mi buz gibi dururken. deli bizim kesişim kümemiz miydi? işaret mi aynı şeylerin olması. başlangıcı hatırlıyor musun? ışık sızıyor acıyan yerlerimden. ama sönüksün sen. ve ben hala ölüyorum kan kaybından. kaybettim sayılmaz. demek kazanmamışım diyebiliriz. klişe. sesim çıkmıyor acıdan. sen misin altında ezildiğim. nasıl baş edilir köşedeki maskeyle, kolumda kedi çiziği var. acillik mi bu? sun. karmaşaya bak. sonra okuyacağım bunu. kan kaybından ölmem bitince.

bir sürü delik varmış, bir sürü kesik. ama ben kan kaybından şimdi ölüyorum

Dönen dünyanı kaybetmişsin nasıl değişsin ki mevsimlerin

Coğrafya kitapları yazmaz aşamadığın dağları, edebiyat kitaplarında bulamazsın sana söylediği tek sözde olan hissi, matematik bilmez aranızda olan mesafeleri hesaplamayı, anatomi açıklar mı onu görünce avuçlarının ısınmasını. Hangi sınav yokluğunu ezber etmeni sağlar? Hangi cevap tatmin edebilir seviyorum nasıl yetmez sorusunu.

Baharın, yazın değil güzün, kışın benim olsun. Sadece gülüşlerin değil her kırıldığında el arayan elin benim olsun.