BA

Umut etmekte merhem olurmuş bazen yaraya, öyle der bilginler. Bir kere yedin mi o meyveden, anlamazsın lâl olur dilin,anlatamazsın da. kör olur gözlerin,görmezsin hiçbir şeyi tutmaz olur ellerin,dokunamazsın dün gibi her şey geçer de, bir hüzün baki kalır sevdanın alacakaranlığında. Öyle bir hüzündür ki, saplanmıştır bir bıçak gibi sırtına, merhem fayda etmez onun yarasına. İntiharlar biriktirirsin parmak uçlarında, Şimşekler yağmalar yeryüzünü bir hışımla, açan bir çiçektim oysa gözlerinin yamacında. talan oldum,gözlerinden düşen yağmur damlacıklarında, albümler de eskimekte sorun değildi bu aşkın saltanatında, bir cumhuriyetlik nefesim kalmıştı aşk ağacında, söyle! rüzgarlar taşımasın kokunu artık bana, son'bahar seyran etsin avuçlarında, ben de dökülmeyi bekleyeyim yaprak gibi umutsuzca. Yarım kalır her şey, şu dünya denilen fani yuvasında, bir ben anlayamadım sanırım; Ya ben bu dünya ya çok eksiğim, ya da bu dünya için çok fazla. Galiba eksik olmayı seçiyorum. Her şey kadar,herkes kadar,sen kadar. Kirpiklerin salıncak olur mu yağmurlu bir havada? Her şey kadar,herkes kadar,sen kadar.