50 LIES

Σκληρή ημέρα, σκληρός και ο Ιούλης, εάν σκεφτείς ότι έχουμε εκλογές πάνω ακριβώς στην επισφράγιση της συμπλήρωσης του 1/4 αιώνα ζωής μου. Κάτι τέτοιες ώρες θα ήθελα να είμαι οδηγός μετρό για να κάνω βόλτες μόνος μου τα ξημερώματα χωρίς κόσμο από στάση σε στάση. Να μπαίνω στις 2 το ξημέρωμα όντας με κοτλέ κοστούμι, λεμόνι πουκάμισο και jelly sandals στην Fondo και με το μετρό να κάνω στάση Glóries για να πάρω παγωτό από μια gelateria που κλείνει στις 3. Να μπαίνω ξανά στο συρμό, και να σταματώ γρήγορα γρήγορα στην Arc de Triompf για να δω την πιο ερωτική καμάρα της πόλης, προτού μου λιώσει το παγωτό ρούμι. Γλείψε γλείψε και κράτσα κρούτα, όλα φαίνονται καλύτερα. Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως έπαιρνα παράνομα και κάποιον που διάβαζε κάτι. Άλλωστε, τι σόι παράνομος οδηγός μετρό θα ήμουν; *ξεκινά το countdown για το OITNB* ~Cayetano - Fairytales~ #katapliktika #anarchy_dreams #instalifo #athensvoice #everydaypeople #antikatapliktika #metro #strangers #reading https://www.instagram.com/p/BzWcZ6qIVGx/?igshid=17virxk3tj6y7

Η σημερινή Παρασκευή μπήκε στη ζωή μου με fake ID. Κανονικά είναι Δευτέρα με το φουλ πακέτο, που περιλαμβάνει βογγητά (δυστυχώς όχι ως απόρροια ιδρωμένου σεξ), πολλαπλά λάθη και όρεξη τόσο χαμηλή όσο και τα νούμερα του Survivor 2. Ευτυχώς έληξε προ ολίγου και τώρα κάθομαι οκλαδόν τρώγοντας τυρί με γεύση pesto από το εξωτερικό και μια ντομάτα με αλάτι. Βλέπω απέναντι μου τον πίνακα που έχω αφήσει εδώ και 4 μέρες στερεωμένο στο πάτωμα, και όχι κρεμασμένο στον τοίχο όπως θα έπρεπε. Είναι σταυροβελονάτος (does this work even exist? OPALAAAANCE U EARN EVERYTHING) και φουλ βουκολικός. Το αντίθετο με εμένα. Στα άλλα νέα της ζωής μου, σου παραθέτω αυτή τη φωτογραφία με τη δεσποινίδα η οποία μου δείχνει τρυφερά και με πραότητα μέσω της γραμμωμενης πλάτης της ότι έφαγα Χ σημερις. Ωραίο το τοπάκι σου Πεγκυ μου πάντως. Λες να είχε περάσει σαν mp3 όλη την ταινία "Πεθαίνω για σένα" της Ραντου και να την απομνημονευε; *mood σημερινο/αποψινο: Ρε Ελένη είμαι χάπατο;* ~Monika - Our love and how we lost it~ #katapliktika #anarchy_dreams #instalifo #athensvoice #everydaypeople #antikatapliktika #skgstories https://www.instagram.com/p/BzRMYK1Is89/?igshid=p0uzsnelk17o

Κατέφυγα στο δικαστήριο της Χάγης. Δεν δικαιώθηκα! Μετά το γύρισα στην φωτογραφία και στα κείμενα. Α, αρίστευσα και στο bloody mary.

Ένα φεστιβάλ Κολοκυθοανθών με παρουσιάστρια την Πολυάνθη σε έναν λοφο. Μακρύ βυσσινί φόρεμα τύπου 60s και μαλλί κοντό γιατί η γιαγιά της της έλεγε ότι έτσι μειώνονται οι πιθανότητες να πέσει τρίχα στο ζυμάρι για την κολοκυθόπιτα. Ένας πωλητής ξηρών καρπών ονόματι Πολύκαρπος, την είδε να παρουσιάζει το πρόγραμμα και του έπεσε το χάρτινο σακουλάκι με τα αμύγδαλα. Καβουρδίστηκε η καρδιά του και τα φώτα του καροτσιού με το εμπόρευμα του έμοιαζαν σβηστά μπροστά στο ποσό άναψε αυτός, σαν αυτόφωτο σώμα που κοντράριζε τον ήλιο. Ανέβηκε στη σκηνή, της έδωσε ένα φουντούκι και της χαμογέλασε. Εναν διαγωνισμό πίτας αργότερα, βρέθηκαν να περπατάνε στο ηλιοβασίλεμα μιλώντας για νέες συνταγές και έχοντας για προορισμό ένα κινητό φορτηγάκι με παγωτό μηχανής. Το καλύτερο; Έβαζαν πολύχρωμα sprinkles on top.. *ψιχαλίζει* ~ Greentea Peng ~Downers ~ #katapliktika #anarchy_dreams #instalifo #athensvoice #everydaypeople #shadowhunters #skyporn #365moires #antikatapliktika #loversunited https://www.instagram.com/p/By6K3waoKq9/?igshid=hlccorfzg4z6

Τους αγοράζω σπόρια. Κάθονται δίπλα μου, αλλά μετά πρηζονται τα χείλη τους από το αλάτι και φεύγουν. Είναι θέμα άλατος όλα..

Βρέχει ζαχαρωτά με 3% πιθανότητα για αισιοδοξία.

Να αλλάξεις χώρα λόγω εργασίας και να αγοράσεις 2 σακουλάκια με ξινά ζαχαρωτά. Για εσένα τα ζαχαρωτά..

Κολάζ με ροζ post-it και μικροκειμενάκια στον τοίχο του γείτονα, για να τα βλέπω κάθε πρωί όταν ξυπνάω από το παράθυρο μου. Ίσως να τα ψέκαζα και με σπρέι αδιαβροχοποίησης για να μη μουντζουρωθούν σε επερχόμενη βροχή..

Σκέπασε ένα αδέσποτο και βοήθησε έναν άστεγο. Εσύ χαίρεσαι, αυτοί πάλι όχι..

Το “πάντα” πάλι, είναι σαν την σκορδαλιά. Τη στιγμή που το λες σκέφτεσαι πως το να φτιάξεις σκορδαλιά είναι μία uber cool και καλή ιδέα. Όταν βέβαια συνειδητοποιήσεις ότι εν τέλει δεν ισχύει στην ζωή του πλανήτη Γη (είμαστε αισιόδοξοι για άλλους πλανήτες!) το όλο νόημα του “πάντα” (ή κατ επέκταση του “για πάντα”), τότε αντιδράς σαν να γεύεσαι το πολύ σκόρδο που σου έπεσε στη σκορδαλιά και προβαίνεις σε αλαλαγμούς οι οποίοι κατανοούνται μόνο από τις φάλαινες Beluga.. Είναι αέριο και χωράει σε ένα μπαλόνι. 

Δικαιωματικά κατακτά την κορυφή. Είδα νέο κόσμο, τους χαμογέλασα, τους φωτογράφισα και κυρίως τους ερωτεύτηκα για τις ιστορίες τους. Κανείς σχεδόν δεν μου μίλησε, μα άσε με εμένα να φαντάζομαι διάφορα. Ο συγκεκριμένος με έκανε να χάσω την στάση μου και να κατέβω αλλού. Ελπίζω να είναι καλά. Ελπίζω επίσης τα σπαράγγια να μεγαλώνουν ευτυχισμένα σε μία γλάστρα. 

Θα είμαι απλός και λακωνικός. Έμαθα ότι είμαι χταπόδι. Έχω δηλαδή 3 καρδιές. Οι δύο αφέθηκαν στις άνωθι πόλεις. Τα άλλα θα στα πω όταν πίνουμε τεκίλες φορώντας τραγιάσκες.

Hands down στη Λισαβόνα μπορεί να με πονάει ναει ναει η όλη φάση με τις ανηφόρες/κατηφόρες, αλλά χτύπησε άνετα το χάλκινο μετάλλιο. Τα μάτια μου λειτουργούσαν σε extreme mode από το να βλέπω μποέμ τύπους που κρατούσαν μπάντζο και βιολοντσέλα. Ένιωθα λες και έβλεπα κολλητούς στον δρόμο! Και ας μην μιλήσω για τα πλακάκια. Που ευχαριστώ την τοπική αστυνομία που δεν με έπιασε στις πάμπολλες προσπάθειες μου να βγάλω πλακάκια από σπίτια για να τα πάρω σαν σουβενίρ και σαν μελλοντικό pattern για πουκάμισα. Τέλος έφαγα pasteis de nata και ένιωσα να γράφω στα αρχίδια μου όλα τα ζόρια μου! Τι, μίλησα πολύ επιστημονικά πάλι;