YiZhan

Habibi!Hayati!Roohi!

Kaybolduğumu farkettiğim ilk an çaldım kapını. O günden bugüne değişen tek şey zaman, balığım. Ben sana , senin sevgine, o eşsiz gülüşüne muhtaç olan çaresiz bir kulum. Karşılaşmamız için ettiğim yeminler değerini kaybetti, düşlediğim herşey bir anda yanıp kül oldu, söylesene bari sen gerçek misin? Bir zaman sonra başladığım noktaya geri dönmek beni kahr ediyor, sanki artık sen de yokmuşsun gibi yaşıyorum. Evrenin bana verdiği bu cezayı kaldıramazken, bir de seni benden almasına katlanamam.

Kapadım gözlerimi, düşlerimde bile bana uğramadığın için gömüldüm karanlığa, bıraktım kendimi acı dolu ıssızlığın kollarına, yine herşey sana kaldı. Sana kaldım.

Sensedim, sevgilim. Bu kadar. İşte bu kadarım. Ne eksik, ne de fazla.

Düşüncelerim benim değil, hisslerim benden bağımsız. Sana açılan tüm kapılar sanki bile isteye kapanırken yüzüme, okyanusun derinlerine doğru gömülüyor gibiyim.

"Hiçbir zafere çiçekli yollardan gidilmez", dediğini duyar gibiyim, haklısın, ay ışığım, sonuçta *Cennet* bile ölüm ister. Lakin onca ölümün ardından kavuşurum sanmıştım o altın mabedime, yanılmışım.

Amour de ma vie! Je t'aime de tout mon cœur!

İyiyim, Yoongi☆. Neden biliyor musun, çünkü ayrı kaldığımız o acımasız 2 yılın bize sunduğu onlarca acıya rağmen, sen öfke kusmak yerine bana sarılmayı seçtin, kendi yaşadıklarını bir kenara bırakıp yine bana geldin. Özlemin verdiyi yetkiye dayanarak seni tekrar gördüğümde dayanamam sandım, gözyaşlarım yağmur olup yağar, ellerim sana uzanamadan yanıma düşer diye çok korktum. Çünkü sana olan açlığımı inana bana sevgilim sen bile doyuramazsın. Öyle bir aşk ki benimkisi bazen aklımı yitirecek gibi oluyorum. Senin bana verdiğin huzuru, sabrı, güveni hiçbiryerde bulamayınca, tekrar kapında buluyorum kendimi. Hani bir laf vardır bilir misin emin değilim, •takane no hana•.

Benim için sen tam olarak o'sun. Uzaktan sevdiyim, hayran olduğum, lakin asla ulaşamadığım ıssız hazinem. Hüzün dolu yıllarımın umudu, kaybettiğim benliğimin ödülüsün, balığım.

Birileri bana *Aşk öldürür*, dediğinde onu hep azarlardım. Yalancı olmakla suçlar, derhal oradan uzaklaşırdım, ama bu günlerde haklı olduklarına dair bir sonuca vardım. Aşk öldürür, evet içindeki kini, öfkeyi, kendinle girdiğin savaşta kazandığın sayısız düşmanları-hepsini yok eder, öldürür. Yeni bir sen yaratır, aşığının hakkettiği, daha iyi bir benlik koyar ortaya. Haklılardı, aşk son dindir, son inanc yeri, tek kutsal mabeddir.

Gülüşünde solup giden bu hayatımda tek şansım senin yörüngende olmak, bilerek yahut bilmeyerek bana verdiğin bu ikinci hayatı sadece seni severek geçirmek istemem sence de delilik değil mi? Bana bakan herkesin dediği tekşey bu, ama beni gerçekten gören herkes biliyor ki, benim hikayemin kabusu takendimken , kahramanı sen oldun. Bu yüzden, balığım, ♥︎Büyük sözler yerine, lütfen yanımda kal♥︎.

Biliyorsun, ay ışığım, gelecek iyi olacak dediğin için şuan hâlâ hayattayım, çünkü kendime bile inanmadığım sayısız karanlık gecelerde en parlak ayım sensin, tek umudum, şansım iyi olan her ne varsa sensin. Şimdi bite bilir günüm, başımı yastığa koyup kapata bilirim gözlerimi, lakin unutma, sevgilim:

Biliyorum, sevgilim!

Artık herşeyin sona erdiğini, bir kaç saat sonra uzun süren bekleyişin ardından kalblerimizin birer melodi gibi birlikte çarpacağını, bir bakışınla dünyama birer ay gibi doğacağını biliyorum.

Guruluyum, sayende ilk kez kendime karşı mahcup değilim. Başardım Yoongi! Hayatta kaldım. Kendimi affettim ve bunu sadece içinde sen olan bir gelecek için yaptım. Bana:

-"Ne olmuş yani gölgen darmadağınsa,

Ben de kendi kirimle yürüyorum zaten", söylediğinde bir-birimiz için yaratıldığımızı bir kez daha anladım. Çünkü seni benden, beni de senden daha iyi kim anlaya bilir ki?

Emindim, 3 yıl önce kalbimi avuçlarına bırakıp, ruhumu sana teslim ettiğimde yaptığım şeyin en doğru seçim olduğundan emindim. Çünkü batmakta olan o geminin dümenine bir tek sen geçe bilirdin, geçtin de. Balığım,

☆Bu dünya hep aramıza set çekmeye çalışıyor, biliyorsun;

Ama sonunda dönüp dolaşıp yine birbirimizi buluyoruz☆, dediğinde haklıydın. Yıllar geçse de, mesafeler bizi uzak kılsa da, senle ben aynı gökyüzünü paylaştığımız sürece bu böyle olmaya devam edecek.

Önümde çok uzun ve belki de en zorlu bir yolculuk var. Lakin, Yoonie, ne olursa olsun, seninle aynı yolda addımlamaktan bir an olsun vazgeçmeyeceğim. Ne zaman yahut nerede olacak bilmiyorum, ama seni bana getiren kader bir gün o sokakların birinde beni de sana denk düşerecek. Neden biliyor musun? Çünkü sen:

•Hissediyorum dev dalgalar geliyor,

Neden kaçıyorsun? Sen de dalabilirsin...•, dediğinde bir kez daha sana inanarak sonsuz okyanusun bilinmezliğine teslim ettim kendimi.

Bay Min, itiraf etmem gerek ki, beni hiç kimsenin yapayacağı bir türden büyülüyosunuz, ama ruhum,

Biliyorsun değil mi, ♥︎Sen her nerdeysen ben de oraya gelirim, tıpkı senin gibi dikenli yollardan umursamadan basar geçerim♥︎.

Her zamanki gibi haklıydın, ay ışığım, ~ben seni bilirim~, tıpkı senin de beni bildiğin gibi. Bundan böyle ben de senin gibi bilinmeyen ve dahi ıssız olan her denize hazırım.

Ruhum! Özledim.

Korkuların beni esir aldığı şu günlerde sana sığınarak geçirdiğim o güvenli ve eşsiz geceleri çok özledim. Gülüşünü duymak, konuşarken kısılan o badem gözlerini bir bile kere olsa görebilmek için geri kalan yıllarımı olası tüm tanrılara pazarlardım, Yoon.

Yapamam, sana ulaşamam diye şu günlerde kalbim en derin hüznünü yaşar oldu, haberin yok. Sen söz verdiğin gibi geri döndün, bana geldin ama ya ben başaramazsam? Gelemezsem sana? Duyamassam kokunu, ellerine dokunamaz, sana teşekkür edemezsem, nasıl ruhumu teslim ederim ki yaradana?!

Balığım, sabretmek bana verilen bir ceza, beklemek, umut etmek artık benim için çok zor, karanlıkta yolumu kaybetmiş, tek başıma oradan oraya savrulup duruyormuşum gibi hissediyorum.

Düşünüyorum da benim durumum da o fars şarkısında anlatılan meczup aşıktan farklı değil, hani sözleri:

-"Ben, bütün dünyadan bir gece vazgeçtim, seni gördüğümde

Sarhoş gözlerinin içinde neler görmedim ki, seni gördüğümde

Senin derdini, o gece kalbimi sana verdiğimde

Canım pahasına aldım,

Canın üzerine yemin olsun, ben can buldum, seni gördüğümde", olan.

Sevgilim, inan bana senden başka çalacak bir kapım daha yok, Sən varsan varam, yoxsan yoxam!!!

Güneş sende doğarken, ben ışığınla aydınlanan ay olmayı seçiyorum, pusulam sensin, kayıp okyanustaki gizli hazinem sensin , benim evim sensin, Gi.

Merhaba, sevgilim!

Durmadan, nefes dahi almadan çıktığım yeni yolculuğumda bana umut olmaya devam ettiğin için yine sana geldim. Bir tek sana gelirim, senden gitmem , yalnız sana kalırım ben. Mahkum kalırım, aşık kalırım, sadık kalırım.

Yoon, 156 günün sonunda cesaretim toplayıb söylemem gereken herşeyi bir kalemde ilete bileyim diye çok bekledim. Sözümü tutmak için uyandım her sabaha, sevgin olmasa gecelerimin zifiri karanlıktan bir farkı kalmazdı. Büyüdüm sanırım, sana olan saygım beni büyüttü, tökezlemedim hiç, bakmadım arkama, söylediğin gibi vazgeçmek için tüm cesaretimi topladım ve nihayet başardım.

Bir sarılma kadar uzağımdasın, lakin kokunu duya biliyormuşum gibime geliyor, çünkü ruhum, her yer sen kokuyor, umut gibi, beyaz gibi, su gibi.

Kendime gelmem için kalktım evimden 3000km uzağa göç ettim. Attığım her addımın beni sana biraz daha yaklaştırdığını bilmesem o kapıları kapatır hazin sonumu bir ömür beklerdim.

Buluştuğumuz güne kadar sabredebilirim sanmıştım, kalbimin özlemini görmezden gelip, aklımın selimliyine kulak vermek için çok direndim, ama olmadı.

Ey sevdiğim, ruhumun seni andığı her gecenin sabahında bana gelmen ne büyük bir sevinç, o güzel yüzünü lütfedip aşığına göstermen takdire şayan. Balığım, hep böyle mi olacak? İhtiyac içinde kıvrandığım her geceme bir Ay gibi doğacak mısın? Bir ömür beni duyacak mısın? Ruhum, söylesene aramızdaki bu bağ bir ömür baki mi?

Dünyevi hisslerin arınmış bir maşuk bırakıyorum sana, Tanrısına tapar gibi muhtaç bir ben. Gözlerinden medet uman, gülüşünle hayat bulan bir mecnun bırakıyorum, aşkının eşiğine, kabul etmen büyüklük, sınava tabi tutman ne büyük bir şeref olur. Kalbimi göğsümden, ruhumu bedenimden çekip alıp emrine amede bırakıyorum, ister öp okşa, istersen öldür. Ne demiş şair:

"Aşk için ölmeli, aşk o zaman aşk".

Bilge biri bana, "eğer bir hayalin varsa, onu korumalısın, çünkü hayaller gerçekleştirilmek için varlar", demişti. Seni tanıyana kadar ne demek istediğini anlamamıştım, tek inancım, hayatımdaki yegane gerçeğim sen olunca duyduklarımın farkına vardım.

"Aşk son dindir, son ülkedir, son yaşayan ideolojidir", dediklerinde aklımda beliren tek bir isim var, o da sensin. Balığım, itiraflarımı övgü olarak görmeni istemem, zira bu yabancı insanların bir biriyle iletişim şeklidir, benimkisi kalbimde dönüp duran kelimelerin basit bir şekilde dışa vuruşu sadece.

Hatırlıyorum da şu şekilde devam etmişlerdi:

"Kaybolduğunuzda cevap basittir, sadece aşkın olduğu yere gidin", yaptığım şey de bu değil mi? Söylesene, karanlıklar içinde yitip giden ruhumun sana doğru çekilmesinin nedeni bu değil mi?

En nihayetinde, kalbim sana yenildi ve ne diye bilirim ki bu ne güzel bir mağlubiyet, çiçeğim.

Gecenin en derin deminde , gözlerim veda ederken güne, ben hala sana söylemek istediğim kelimelerle doluyum,

Merhaba Yoongi!

Gelecekle ilgili hayallere dalmışken kendimi burada buldum. Küçük bir sohbet başlattım bu gün kardeşimle, pek tabii ki, mevzusu sen olan bir sohbetti bu, "her zaman öyle" dediğini duyar gibiyim ,lakin ne yapa bilirim özlemimi gidermek için elimden gelen tekşey bu. Sana inanmaktan ve dahi güvenmekten başka çarem yok.

Bilirsin sarılmayı severim, iki farklı dünyanın kavuştuğunu sandığım tek andır bu, herneyse. Birşey daha öğrendim bu gün, sarıldığımız an sol yanımız karşımızdaki insanın sağ tarafıyla eşleşiyor doğal olarak ve bunun bir anlamı varmış, sevdiğimiz insanın tüm boşluğunu doldurmak içinmiş bu eylem. Basit ama bir o kadar kıymetli birşey bu benim için, çünkü seni tanıdığım günden bu yana kollarım uzandıkca uzanır oldu, sana yetişmek için, sevgim her an daha da kabardı sırf seni sarıp sarmalaya biliyim diye.

Duygusal davrandığımın farkındayım, ama benim tek duygum sensin. Her sokağım sana çıkıyor, gözlerin benim gerçeğim, gülüşün sahib olduğum tüm huzurum, balığım.

Her evrende seni bulabileceğimden emin bir şekilde kapatıyorum gözlerimi, sadece seninle sohbet etmek bile rahatlatıyor beni, belki de aşığım sana ondandır, yahut tapıyorum sana nedeni budur.

Hep bildiklerimizden bahsedip durduk, ya farkında olmadıklarımız? Kalbimizin atmasına neden olan şeyden haberimiz var mı? Çünkü durduran şeyin ne olduğunu biliyorum. Düşünmeden duramıyorum, Yoonie ve bu beni bitiriyor gibi. Tabii en büyük hayalim bunları sana yüz-yüze söylemek, lakin bazen bazı şeyleri kaldıramıyorum. İşte o anlarda tek kurtuluşum "sen" oluyorsun. Sağlıklı birşey mi emin değilim, ama seninle konuşmak beni rahatlatıyor. Çünkü neden olmasın, ★The Last★ı yazan sen beni anlamadıktan sonra daha neye cesaret ede bilirim ki? Başlarda tek niyetim sana teşekkür etmekti, sonra bir baktım aramızdaki şu şey, artık bir konuşmamı, yoksa sadece benim kuruntularım bilemiycem, ama beni hayatta tutan tekşey olmuş. Aşkına teslim olmak gibi, seni senden habersiz bir şekilde sevmek, sana tapmak gibi sana karşı olan hisslerim. Mutluluğun tek tesellim, gözlerin gerçek huzurum sadece bil istiyorum. Sen tüm başarıları ve yaşanan en güzel şeyleri hakkediyorun, balığım. İsyanlarla başladığım bir mektubun sonuna daha geliyorum, sadece son'um değil, solumda olduğun için en şanslı kişi benim, bir kez daha anladım ve biliyorum ,kalbim.

İzinsizce hayatına girmemin sebebi kendinle verdiğin savaştan haberdar olmam. Anlıyorum. Dur,lütfen bir dakika düşün. Bu kadar inatla, umutla ve dahi arsızca ısrarcı olmamın bir nedeni vardır diye düşün. Uzun süre önce kendi karanlığına gömülmüş orayı yuvası belleyen bir kız daha vardı, üzgün değildi, mutluluksa ona hiç uğramamıştı, bilakis huzur diye anlamlandırdığı tek şey kocaman bir boşluktu, bir hiçlik. "Kuratarılmaya değer değildi, olması gereken yer ızdırabtan yoğrulmuş müthiş bir acı kuyusuydu" diye düşünüyordu. Ta ki o kapı belirene kadar. Küçük kız daha farketmeden sıcak bir ışık onu kucaklamış, anlamsız gelen herşeye değer katmıştı.

Yanılmıyorsun, her zaman bir çıkış yolu vardır, sonsuz okyanusta seni bekleyen ,sarıp sarmalamaya hazır olan bir ruhun varlığından haberdar ol istiyorum.

Belki de niyetin ıssız gecede kaybolmak, saygımın önüne geçemem, lakin kalbimin sızısını da dindiremem. Düşünüyorum da zifiri karanlığa bir ay misali doğmak istememenin bir nedeni vardır, ama ya güneş doğarsa, ya tekrar yeşil boy gösterirse, o mavi tutamların süslerse avuclarımı, gözlerin buz kezse bile, dudakların "umut" diye titrerse peki o zaman cevabın ne olurdu?

Kalemi elime alıp yazıya dökmek için ismini zikr ettiğim bir gece daha, yıldız güzelim, ben akıl sağlığını kaybetmiş biriyim sadece bence gerçek bile değilsin, anılarımda saklı kalan o güzel günlerin oyunusun bana, buna rağmen sesleniyorum, dilerim ki asla caymazsın benim olmaktan.

Merhaba,balığım★

Bir kaç gündür sana söyleyeceklerimi düşünüp durduğum için bir türlü yazamadım. Her defasında öyle süslü laflara gerek yok diyorum ama kalbim her daim seni taçlandırmadan edemiyor. Geri döndüğün için çok mutluyum. Seni yeniden görmek ve duymak için de bir ayrı sabrsızlanıyorum.

Sanki söylene bilecek herşeyi söylemişim de, öylece bir köşede oturmuş buluşmamızı bekliyor gibiyim. Sanırım laflarım tükendi yahut güzelliğini izah etmek için ben yeterli değilim, gönlüm hep daha fazlasına gebe lakin konuşamıyorum, sana olan sevgimi basit birşeymiş gibi söyleyemiyorum.

Yakın zamanlarda seni birine anlattım, hep yaptığım birşey lakin bu sefer farklı, çünkü sana olan hisslerimi kalbiyle değil, aklıyla dinleyen biri için söylediklerim sanırım ağır geldi, bizi tanımlayamadı.

Yoonie, doğru olup olmaman önemli değil, yalnızca iyi kalpli olduğun için gülümsemeye devam etmeni istedim.

Sanırım tanrılar dualarımı duydu ve uzun bir aradan sonra tekrar o inciyi hatırlatan gözlerindeki neşeyi görmek bana nasip oldu.

Uzun olmayan bir aradan sonra tekrar hoşbuldum. Anlatacağım fazla birşey yok, lakin dileyeceğim bir özür var. Senden ve geleceğimden vazgeçmemin üzerimden atamadığım bir huzursuzluğu var.

Melek yüzlü merhametli sevgilim, duyduklarım beni o kadar mutlu etti ki, yaptıklarına hayran olamamak imkansız. Ben senin sadece notalarınla ve gülümsemenle dünyanı aydınlatdığını düşünürken, sen onlarca insana kol kanat olmuşsun, söyleyecekleri ilk söz, attıkları ilk addıma dönüşmüşsün. Nasıl olurda sevmekten vazgeçerim ki seni?

Kalbinden öpmek, o güzel gözlerinin dokunduğu tüm manzaralarda kaybolmak istiyorum. Narin yüzünü avuclamak ve sana "seni sevdiğimi" durmadan anlatmak tek isteğim, bunu bil.

Yarınımdan vazgeçmeyi düşündüğüm için çok üzgünüm, balığım, bana yeniden ilham olmayı başardığın için de ayrıca teşekkürler sana. Her gece biraz daha hayran kalıyorum şu eşsiz ruhuna. Her sabah bir kez daha gülümsüyorum içinde sen olan bir geleceğe.

Ne diye bilirim ki, sen benim yolumu aydınlatan o kutup yıldızısın. Sonsuz güzellikleri kendinde barındıran, o yıldız gözlerinde mor okyanusları taşıyan sen, benim için en değerli varlıksın.

Bu gün yeddi gün oldu artık bana(bize)döneli, eskiden geri sayım yaparken, şimdi vuslat için takvim tutar oldum, zerre pişman değilim, bilâkis bu benim gerçek mutluluğumdur. Şimdi noktalasam da bu aşk mektubumu, bil ki, yeniden ve daha güçlü bir aşkla bağlı bir şekilde döneceğim sana.

Sana özlem dolu anlarımı değil de, mutluluktan gözlerimin dolduğu saniyeleri anlatacağım günün geldiğine hâlâ inanamıyorum. Gerçek şu ki , Yoongi ben senin kadar narin bir o kadar da sözünden dönmeyen ilkelerine sahip çıkan bir kişi daha görmedim. Ruhuma birer ateş gibi düştüğün doğrudur, benim yakıp kül ettiğin, lakin bir Anka misali doğumuma sebeb olduğun da bir ayrı gerçektir.

638 gündür sadece seni beklerken neler hissettiğimi yazıya döktüğüm için ne diyeceğimi bilemez haldeyim, korkularım son buldu bugün sanırım en azından bunu söyleye bilirim. Eşsiz kalbinle uzun süren zamanın ardından "merhaba" deyişin yükümü bir hayli hafifletti. Yaşadığımı hissettim.

Özlediğini söylüyorsun, ruhum, ama benim senin sevginle kutsandığım o karanlık gecelerde aklının bir köşesinde durduğumu bilerek hayatta kaldığımı biliyor musun? Bana bir daha ayrılık olmayacağına dair söz vere bilir misin? Çünkü yalnız sen söylersen, ben inanırım.

Aslında 2023 yılının büyük bir kısmını senle geçirmiş olsam da, daha yeni tanışacakmışız gibi hissediyorum, sanki buluştuğumuz an bir ilk olacakta yeniden kalbim sana kayacak gibi. Sanırım bundan kaçamam. Acele ettiğimi biliyorum, lakin sana dönmek ve yeniden kendini bulman için zaman tanımam gerektiğinin farkındayım. Bu farkındalık az da olsa beni yıpratıyor, ama "sabrın sonu selamet"se , benim sonum sensin.

Benim ayışığım, 637 günün sonunda sadece sana kavuşmama saatler kala ben ne hissedeceğimi bilemiyorum. Herşey o kadar hızlı bir şekilde gelişti ki, daha dündü herkesle vedalaşarak "gidiyorum", dediğin. İnana biliyor musun bittiğine? Çünkü benim hâlâ aklım almıyor.

21 aydır bıkmadan, usanmadan, büyük bir sabrla yolunu gözledim, seni bekledim, yalnızca gözlerini düşledim, gülüşün her daim kulaklarımda çınladı. Varlığın bana umutken, şu geçici yokluğun sevgimi bir yandan sınarken, diğer yandan daha da güçlü kıldı.

Uykusuz gecelerimde bana eşlik ettiğin için teşekkür ederim, ruhum. Ben kendimden vazgeçmişken, en sonunda bana umut olduğun için sana minnettarım. Dışarıdan bakıldığında belki de onlar için bir anlam ifade etmeyebilir lakin ben sana verdiğim sözü tuttum, incim. Hayatta kaldım. Senin için, sana başardığını, dünyanın öbür ucundaki hiç tanımadığını birini notalarınla yaşamaya mahkum bıraktığını göstermek için inatla ,dört elle sarıldım bu hayata.

Senin sevgin benim kurtuluşum oldu. Meğersem ben hiç sevilmemişim, sayende artık bu duyguyu da atlattım. En önemlisi ne biliyor musun? Seni bulduğum gün ben kendimi tekrar kazandım.

Seni seviyorum! Evet ,bu zamana kadar bunu asla dile getirmemiş sadece satırlarımın arasına saklanmıştım, ama bugün de değilse ne zaman hisslerimi sana anlatacağım ki?

2023, 14 şubatta açtığın canlı yayından bu yana derin bir bağla bağlıyım sana, o kahverengi ,çekik gözlerinde sonsuzluğu bulduğum andan beri aşığım sana. İlkelerin her daim bana huzur verdi, o acıların seni yıpratmadığı ve yok edemediği için bir kez daha minnetdarım sana. Seni düşünmek, ismini anmak , en küçük bir konuda bile senden bahsetmek beni dünyanın en mutlu insan yaptı şu geçen süre zarfında.

Şuandan itibaren tek dileğim ve dahi amacım bir gün karşılaştığımızda gözlerine bakarak kurtadığın bu kızı sana tanıtmak, ruh eşim.

Sana hiç bahsetmediğim bir konuyla ilgili konuşmak için geldim. Ben hep, "sen ve senden sonra"sıyla ilgili hikayeler anlattım. Lakin bu gün senden önce varolan kimliğime dair bir kaç şey anlatacağım.

Bir rüya gördüm bugün, 24 yıllık hayatımın büyük bir kısmını kapsayan •aşk• sözcüğünün anlamını bana yaşatan insanla ilgili acı dolu kabuslar izledim bu gece. Söylesene, hiç dokunmak isteyipte uzak kalmak zorunda bırakıldın mı? Yahut kendi iyiliğin için ruhundan vazgeçtin mi, balığım? Ben yaptım. Umarım böyle bir zorunluluğun olmamıştır.

Nasıl ki şimdi tüm dizelerimin sahibi sensin, kalemim seni anlatmak için bozuyor her kağıtın masumiyyetini, bir zamanlarda hisslerim gibi sözlerimin de tek sahibi O'ydu. Sana olan hisslerimden farkı bu sevginin her daim korkuyla çevrili olmasıydı. Başımı yastığa koyduğum her an tetikte gibiydi, huzurum bır çırpıda yok olmuştu.

Namjoon'nun bir seferinde "aşk'ı anlamaya çalışıyorum" dediği günü hatırlıyorum da sana kadar ben de öyleydim. Ama müsadenle bugünün konusu beni sana getiren o kırık kalp hikayesi.

Ay ışığım, eminim sevdiğin herkes derin bir minnet duygusuyla her daim yanındadır, aramızdaki mesafenin yahut durumun farklılığından bağımsız bir şekilde ben de ömrüm yettiğince hep seni seveceğim. Çünkü sayende kalbim ısınıyor ve ruhum sana sığınarak hakkettiği sarılmayı buluyur.

"sayılı gün çabuk geçer" diyorlardı, öyle değilmiş. Seni beklemek her ne kadar güzelse, gözlerimi yoldan alamamak beni çok yordu, sevgilim. Bitik haldeyim, nefes dahi almadan bu güne kadar koştum durdum. Çünkü bir an bile durursam seni kaybedeceğimden o kadar çok emindim ki, sözümü tutamamaktan öyle korkuyordum ki, hiç kapamadım gözlerimi. Cesaretim kırılırda vazgeçersem diye her an tetikteydim.

Şimdi sen söyle, ruhum başara bildim mi? Sana layık olmak için harcadığım bu çaba sonunda beni sana ulaştırdı mı?

Bir laf duydum bu gün:"One day, three autumns", diye. Sanırım sana olan hisslerimi açıklamak için bundan daha iyi bir cümle bulamazdım.

Şimdi bile o kadar yalnızım ki, çaresizce sana yazmaktan başka bir yolum yok. Bilmeni istediğim şey şu, Yoonie benim için sen sonsuzluğa açılan o kapının anahtarısın. Sen olmadan ben taştan duvarların arkasına saklanmış küçük bir kız çocuğundan başka birşey değilim.

Balığım, içinde sen olan bir gelecek için savaşıyorum, lütfen hep sevgiyle kal✨️.

Bu labirentte sen önderlik ettin bana,

Benim kurtuluşum,ışığımsın sen.

Bu labirentin sonuna kadar, ellerini bırakmak istemiyorum.

Korkularım nihayet son buldu, gözlerinle buluştuğum o an yeniden doğmuş gibi hissettim. Uzun süredir sensizlikle verdiğim o üzücü mücadilem bitti. Sabrla, bıkmadan, kendimden ve senden emin bir şekilde beklememe deydi.

En son 240 gün önceydi seni göreli, dünyaları sığdırdığın o muhteşem gülüşünle kısa bir "merhaba" demiş sonra yine kendi kabuğuna çekilmiştin.

13 haziran yeninden sesini duyunca ne söylemem gerektiğini bilemedim, parmaklarım birşey yazmaktan aciz hale geldi, öylece durup dinledim seni. Defalarca, bıkmadan sanki her seferinde biraz daha yaklaşırcasına yörüngene tekrar tekrar dinledim.

Lakin ardından bana sunduğum o süpriz buluşma kalbimi birer muma dönderdi.

Hoşgeldin, ay ışığım. Seni sevenlerin, bekleyenlerin ve dahi sana sonsuza dek inanacak olanların arasına tekrar hoşgeldin. Yokluğunla açılan tüm yaralarımı kapattığın için teşekkür ederim. Varlığınla beni taçlandırdığın için minnettarım. Özlemime son verdiyin için şuan çok daha iyiyim.

Korkularım birer karabasan misali bastığı sırada yine tek tesellim sensin, Yoonie. Aldığım tüm kararlarda önemli rolün var, bil istedim. Bana çok şey öğrettin, karanlık yanım seninle aydınlandı.

•Uçabilen bir hayal•im için tüm dünyanı geçerek sana geliyorum, eminim vardığımda sonsuz okyanusunda bana da küçücük bir damla olma fırsatı tanıyacaksın.

Sevgilerimle, en derin hisslerimin sahibi sana🤍.

D-8!!!

Merhaba, Yoongi. Haziran ayından itibaren zaman hızla akıp gidiyor, sanırım onun da benim gibi artık tahamülü kalmadı.

Kalemi elime alıp bu gece yazmamın nedeni sadece sana olan sevgim değil, aynı zamanda ailemizin doğum günü. Dile kolay lakin 12 yılın ardından hâlâ ayakta, dimdik durmamızın nedeni sen ve eşi benzeri olmayan altı kişi, bu yüzden umarım bunu okuduğunda benim yerime onlara teşekkür edersin.

13 haziran yıllar önce benim gibi nice insanın hayatını değiştirmek için yola çıkmanızın yıldönümü olması yanı sıra aynı zamanda hayallerinizin ardından gitmeye karar verdiğiniz gün benim için.

Sevgili balığım, daha yolun başında olmama rağmen kalbimi bir tek sizin notlarınız ısıtıyor, ben bir tek size güveniyorum.

Army olarak bu 3. Festam, ama bana göre kocaman seneler devirmişim sanki seninle, o parlak gülüşün benim için ta en başından beri yolumu aydınlatıyormuş gibime geliyor.

Ruhum, bir kaç gün sonra buluşacağımızın verdiği umutla kapatıyorum gözlerimi geceye, her sabahım sen olduğu için uyanıyorum ve her günüm sevginle aydınlandığı için çok daha güçlüyüm.