lia

her şey biter, herkes unutulur

yokluğunu anlasam da

kabullenmek o kadar kolay olmuyor

canımı acıtsan da

sen ağlama

bir damla gözyaşın yeter

sen üzülme, gülüm

gamzende güllerin biter

yollarıma

taş koysalar döneceğim

gözlerinden

ve sen gülersin orda

gitsem buralardan

arkama bile bakmadan

senden tek isteğim

.anılarımızı saklaman

sevmeyi unutma

sen güzel seversin

olmadı diye tanrıya

bir şiir nerden baksan, şairini seçebilir

deli gözlerin

gelir aklıma

gülüşün, öpüşün

iç çekişin gelir

seni kimler aldı?

kimler öpüyor seni?

dudağında, dilinde

söylemeniz gerekeni söylemezseniz, karşınızdaki size söyler. sınırlarınızı çizmezseniz, karşınızdaki çizer. öfkelenmeniz gereken yerde kibar olmaya çalışırsanız, karşınızdaki haddini aşar. birinden korkarsanız, herkesten korkarsınız ve insanlar bunu suistimal eder. başkalarının üzülmesi gereken yerde siz üzülürseniz, karşınıza çıkan herkes sizi üzer.

yatağımın karşısında bomboş bir pencere var

odanın duvarları bomboş

nasıl yaşadım on yıl bu evde?

bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden?

ben ne yaptım?

kimse de uyarmadı beni

işte sonunda anlamsız biri oldum

işte sonum geldi

kötü bir resim asarım korkusuyla hiç yaşamadım

ben seni severim aslında da düzenim bozulur diye korkuyorum

durduk yere başımıza saçma sapan bir aşk çıkar

sinemaya gitmeye el ele tutuşmaya falan kalkarız

işin yoksa çiçek al, saç tara, parfüm sık

küsmesi, barışması, ayılması, bayılması

çünkü aklını kaçıran

bi çocuğun derininde saklı acılar

bunla başa çıkıyorum tek başıma

yeni bir defter açılır mı,

sen tahtını kurdun,

bozuk el yazımla imzalar verirken

bana doğru iblisler hizadan gelirler

yanımdaki şeytanlar ufaktan giderken

adi, şu iğrenç dünyada, sevdiklerimize bunu söylemeyip onları kaybedelim. iyi ki varsın, seni seviyorum gibi sevgi sözcüklerini söylemek için hastane koridorlarını, cenaze törenlerini, mezarlıkları bekleyelim.

lütfen gitme, beni bırakma, sensiz olmaz demek için hastane odasında, kablolara bağlı yaşama tutunmaya çalışılan anı bekleyelim.

herkesin aşırı hassas olduğu şu yüzyılda, kendimizi çok önemli sanıp, insanları kıralım. küfredelim, bağırıp çağıralım. nedensizce bile olsa yapalım bunu. ağlatalım. kızdıralım. bıktıralım ve küstürelim. insanlarla oynayıp egomuzu tatmin edelim. düşüncelerini önemsemeyelim.

annesi olmayan birinin yanında annemizi, babası olmayan birinin yanında babamızı, parası olmayan birinin yanında paramızı övüp kıskandıralım. duyguları değil, mantığımızı kullanalım. ben merkezci olalım. duygularımızı erteleyelim.

neden mi?

çünkü aptal kendini bilmez, aşağılık kompleksi olan, kimseye değer vermeyip cool olduğunu düşünen gerizekalılardan olalım. bu zamanın modası bu ve bu modaya uymalıyız.