Sena

Canım sıkkın sormayın ben de bilmiyorum neden olduğunu gece gece sıktım tatlı canımı

bir hissi özlemek bir insanı özlemekten daha buruk

çünkü insanlar değişiyor anılar ve hissettiklerin kalıyor

Senin güldüğün fotoğraflar bir yana, seninleyken güldüğüm fotoğraflar canımı daha çok yakıyor.

Sırtımdaki bıçakların haddi hesabı yok.

Seni silmek mümkün değil, ben sadece üstünü karalamak istiyorum bu hikayenin.

Aramızdaki mesafeler ruhen artık. Gelsen bile yan yana olamayız seninle.

O kadar yandı ki canım, oturup kendime ağladım.

Ölümün ansızın alıp götürdüğü kişinin masada bıraktığı son eşyalar. 

Ben iyi bir yazar olamam, yazar hiç olamam. Ben seni anlatır kötü bir şâir olurum.

Allahım bazı kullarını bozuk yaratmışsın sanki

Sen bir ihtiyaç değildin ama sana rast gelene kadar sana ihtiyacım olduğunu bilmiyormuşum.

üzgünüm sen gittiğinden beri kötü havaları, solan çiçekleri, boşalan saksıları da senin suçun sayıyorum.

“kalbimin derinliklerinden düştüğünü gördüm ve hiçbir şey yapmadım. ilk kez seni kurtarmaktan sıkıldığımı hissettim.”

Ben artık yoruldum amına koyayım, çok yoruldum.

Çiçekler ölüyü diriltmiş, bir özür kalbi tamir etmiş gibi davranıyorlar.