Bez tytułu

"wciąż oddycham, a przecież dawno nie żyję"

Mam wrażenie, że gwałt wyrwał jakąś cząstkę mnie. Wyrywając ją zakaził natomiast resztę organizmu, co sprawia, że nigdy nie będę już sobą. Nigdy nie będę szczęśliwa na tyle, na ile byłam przed tym. Już zawsze będę strachem reagować na to imię. Już zawsze na widok ubrań, które nosił będę czuła mdłości. Już zawsze, gdy mój partner będzie dotykał mnie po żebrach czy brzuchu będę się panicznie bać a przykre obrazy będą zatruwać moje myśli. Już zawsze będę tą smutną, zepsutą dziewczyną wpychajacą w siebie setki psychotropów, aby przetrwać kolejny dzień.

bolało nie tylko ciało, ale i dusza. Czułam się brudna i do tej pory nie mogę zmyć tego brudu