Ruhumun Bir Parçası

gerçekçi olmak gerekirse kimsenin umrunda olmayacak zırvalarımı paylaşacağım günün belki 15 dakikasında aklıma gelecek bir yer burası. dijital detoksumun bilmem kaçıncı günündeyim bozmak istemiyorum aynı zamanda insan detoksu adını verdiğim bir sürecin de içindeyim. ne anlama geldiğini söyleyeyim, insan detoksu insanları belirsiz bir süre yok sayma anlamına geliyor yani ne kadar az insan o kadar çok huzur. dijital ve insan detoksu birleşince hayatımda gözle görülür değişiklik oldu çok daha sakin, kaygısız, anın kıymetini bilen, edindiği hobilerden sıkılmayan birisine dönüştüm.

öncesinde youtube shorts da saatlerimi geçirir online oyunlara yüklü paralar yatırırdım keza bu tarz platformlarda da görünür olmak için abonelik, premium, vip üyelik, rozet ne varsa alırdım bunlar beni çok kısa süreler idare ederdi. sürekli boşlukta hissettiğimden bu tarz dopamin tetikleyici aktivitelerden nefret etsemde kopamıyordum. tıpkı minik minik eroin almaya benziyordu hayatımın o dönemi. beynim kısa uyaranlara öylesine alışmıştı ki oturup bir film, kitap bitiremez olmuştum diğerleri zevk alırken ben değerli dijital objelerden sıkılana kadar mutlu hissediyordum.

işte, şimdi telefonu sadece işimi yapabilmek ve temel ihtiyaçlar için kullanıyorum uyanır uyanmaz bu uyuşturucuyu elime almıyorum diğerlerinin her boş anında kaydırması midemi bulandırmaya başlıyor artık. insan bazen sadece hiçbir şey yapmamalı değil mi? kaydırdığınız siktirici videoların hiçbir katkısı yok maalesef bu farkındalığı yaymak gibi bir niyetim de var ama filmlerde ki gibi uluslararası bir sjw olup kelleme ödül konsun istemiyorum.