-IV-

                                                           -III-

                                                           -II-

                                                         -I-

Yağmurla savaşmaya gücü kalmamış yıkık dökük duvarlarıyla ve tahtası çürümüş yorgun pencereleriyle birlikte bu apartman, yine ayıplayacaktı beni.

Zamanı geriye akıtmak hangi kum saatinin yüzünü güldürdü? Kıştan kaçıp da yaza düşen bir saat, zamanı geri sarıp da mı kışla yeniden yüzleşti yoksa olduğu gibi bırakıp da mı… Zaman ile kavgalar farklı senaryolarla tekrarlayıp dursa da mevsimler birbirinin peşinde hep aynı şekilde sıralanırdı eskiden. Ama artık sonsuza dek üzerine çöken bir mevsimin karanlık ve soğuk yüzünden bile kaçamazken gözünü zamana dikmiş açgözlü kum saatleri, bir gün yorgunluktan devrilseler de zaman durur mu? İtaatkâr kumların var olma sebebini yok etmekten başka bir işe yaramayan yıkılışlarını, zaman gülerek izler mi? 

...

Sayfalarda tutturduğu düzen ve tezat başını döndürdüğünden onların dışarı çıkmasına izin vermiyor. Sahilden denize attığı ilk adımda ayaklarının altındaki kumların yarattığı kargaşadan ibaret hayatı... Ne kadar yürürse yürüsün kendi hayatına bakmaktan alıkoyamıyor gözlerini. Bu yüzden deniz nefesini kesene kadar gökyüzüne bakmayı unutuyor belli ki. Daha fazla okumanın ya da yazmanın yok bir faydası. Dalgaların sesi çoktan kulaklara ulaştı. Şimdi gözleri kapatıp denizin derinliklerinde yürüme zamanı.

Simsiyah bir yüz 

Yerin dibinden bana bakıyor 

Ben kaçıyorum, o susmuyor

Köprünün başındayım

Hayalimdeki sona beni bağlayan halatlar

Küstah rüyalarımın gerginliğiyle birbirlerine tutunuyorlar

Köprünün başındayım

Hayalimdeki sona beni bağlayan halatlar

Küstah rüyalarımın gerginliğiyle birbirlerine tutunuyorlar

Aşağıdan akan kızgın geçmiş

Alacaklarını dalgalandırıyor

Korkum bacaklarımı titreten yükseklikten değil

Nihayetinde dudaklarım

Sus payına rıza gösteriyor.

Oysa çok zaman oldu

Sustukları.

Ya eskiden konuştukları

...

İlkbaharın doğuşunda açan yaprak

Bir sonbahar şarkısıyla besteledi aşkını

Yağmurlu günlerde ağaçlar el ele ıslandı

Ve saklandı ritimler

Gölgelere

Öylece karardı

 Sonbaharın batışında düşen yaprak

Bir ilkbahar rüyasıyla sonlandırdı aşkını

Güneşli günlerde geçmiş yüz yüze kapandı

Ve saplandı ümitler

Hayallere

Öylece yıkıldı