To whom it may concern,

Tumanda ka nanaman, magkasing edad na ulit tayo pero kahit anong mangyari ikaw pa din ang ate ko. Hahahahaha.

Maraming salamat sa lahat ng payo at tulong mula pa nuon kung kailan man tayo nag simulang ma-attached sa isa’t-isa.

Sa panahong wasak na wasak ako na wala nang ibang lumabas sa bibig ko kundi puro masasamang salita. Salamat sa pagsalo nung bagsak na bagsak ako.

Pag binabalikan ko yung mga panahon na yun, natatawa ako kasi dati akala ko hindi ko kaya pero tignan mo naman ako ngayon. Okay na pero medyo marupok pa din pagdating sa feelings. Hahaha!

Hindi ko pa alam yung kwento mo pero willing to wait ako diyan. Hehehe.

Isa ka sa pinaka malapit sa puso ko, kaya hayaan na natin yung issue ko tungkol sa “best friend” na yan. Mas higit naman kayo dun ni ESY dun.

Sorry minsan pag humihingi ka ng advice eh minsan puro kakornihan at walang kwenta nasasabi ko. Natataranta kasi ako. Hahaha. Please bear with me. Hahaha. Hindi ako magaling dun pero I’ll try my best. Hehehe.

Nung first year college tayo, akala ko hindi tayo magiging close pero akalain mo yun kung kailan tayo nagka hiwalay nung second year dun tayo naging close. Hehe. Thank you.

Baka nga mas kilala mo pa ako kaysa sa sarili ko.

Naaalala kita sa mga bituin, pasta, patatas, concerts, gigs, korean dramas at kung anu-ano pa.

Thank you kasi sumama ka samin mag-Batulao nuon kahit alam mong nakakapagod. Hahaha. Sana makasama ka naman namin mag-jogging. Hehehe.

Hindi ako mapapagod maghintay sayo, basta siguradong dadating ka.

Wala nakong masabi pero kanina ang dami, biglang nawala.

Happy birthday with lots of feelings!

“You know I love you so.”

Sabi mo kagabi mag-chat ka sa Facebook kung mag-bike or bus ka papunta kasi tatan-tsahin mo pa kung kaya na ng tuhod, mong nasugatan habang nagte-trail ka sa Taguig, mo na mag-bisekleta. Sabi mo din mga 6am to 7am ka aalis sa inyo. Pero 10am na nung nag-chat ka at sinabing kaka-gising mo lang, eh ganung oras sana tayo magta-tagpo.

Sakto bibili din ako ng cell phone, ‘yung puchu puchu lang pang-text at tawag, kaya sa SM na natin napag-usapang mag-kita. Mga 12:30pm na’ko nakarating at dumerecho na’ko sa Cyberzone para mag-tingin. Naka-bili na’ko, ginamit ko agad para ma-contact na kita ngunit wala pala akong load. May text agad akong natanggap, hula ko ay galing sa’yo. Ganun ka mag-text eh, hindi ko na tinangkang kunin ‘yung kopya ko ng mga numero mo sa isang papel para tignan kung tama. Nagpa-load, nag-reply at maya maya ay tumawag na’ko. Nasa Recto ka pa lang at tantsa ko ay mga 15 to 20 minutes ka pa bago makarating kaya nagpa-lagay muna ako ng screen protector sa puchu puchu kong cell phone.

Lagpas 1pm na nung nag-kita tayo, saktong kaka-labas ko lang nun sa store kung saan ako nagpa-lagay ng screen protector. Nag-aya na agad ako kumain kasi nagu-gutom na ako at cereal lang ang inalmusal ko. Napag-usapan din naman natin kagabi na sa SM ako magla-lunch at ganun ka na din. Greenwich ang unang pumasok sa isip ko at ako ay nata-takam sa Lasagna, kaya lang ang daming tao. Lumabas tayo dun at tinanong mo ako kung naka-kain na ako dun sa katabing kainan, sa ChopStop. Sagot ko ay hindi pa at agad kong ibinalik ang tanong sa’yo. Ikaw din ay hindi pa, first timers tayo dun.

Medyo matagal yung pag-serve pero dahil may flat sreen sila medyo nalibang tayo sa palabas na The Social Network, parehas nating hindi pa napapa-nuod. Nag-usap tayo ng kung anu-ano, chismis tungkol sa ibang tao at madami pang iba. Tinanong mo ako kung ano yung ibi-bigay ko sa’yo, agad ko namang kinuha sa plastic ko ‘yung shirt na may nakapa-loob na key chain galing Ilocos na nak-abalot sa maliit na paper bag at ibinigay sayo. Inabutan mo naman ako ng mga key chains na naka-stapler sa mahabang papel, ‘yung parang sa paninda. Una kong tanong ay kung buhay pa ba yung mga insekto sa bawat chain, malamang patay na sila. Shunga ko lang mag-tanong. Pina-kuha mo ako at agad kong nilagay ito sa wallet ko. 

Habang kumakain gusto kong umiyak kasi ang anghang nung na-order ko. Nakalimutan kong maanghang nga pala ang Buffalo Wings, ayun sa apat na piraso isa lang yung nakaya kong kainin. Binigyan mo ako ng ulam mo at sinabihan akong himayin ko na lang yung wings at ikaw na lang ang kakainin. Parehas pa tayong may extra rice, kaya medyo nag-tagal din tayong kumain sabay pa ang pagku-kwentuhan ng kung anu-ano at pag-nuod sa palabas.

Kaka-labas lang natin sa ChopStop ay nag-aya ka na agad mag-kape kahit hindi naman talaga tayo nag-kape. Nagtanong ka kung saan may pinaka-malapit na Starbucks, eh sa Mezza lang ‘yung malapit kaya dun tayo nag-tungo. Lakad palabas ng mall, akyat ng overpass at akyat ng foot bridge. Pag-baba, natanaw mo agad yung nanalo sa Super Sireyna, Francine ba yun, sa labas ng Starbucks nagka-kape. Pumasok tayo at umorder.

Tig-isa tayong Chocolate Chip Cream at ang paborito kong Sticky Cinnamon Bun ang ating pinag-hatian. Kwento, chismis, at kung anu-ano pa ang napag-usapan nating dalawa. Ilang oras din tayong nag-tagal dun kasi ang tagal kong kumain, busog pa kasi ako tapos kain agad ulit.

Maliwa-liwanag pa nung lumabas tayo para umuwi. Sa SM tayo dumaan, sa lobby nakita pa natin yung isa nating ka-batch. Naaya ka niyang sumama sa swimming namin, magka-klase kayo nuon kaya siguro okay lang. Magpa-paalam na at nasabihan pa tuloy tayo ng nakaka-istorbo na siya sa ating dalawang nagde-date kahit hindi naman. Habang nagla-lakad patuloy pa din naman tayong nag-uusap.

Hinatid mo ako hanggang sa gate namin at agad ka ng umalis. Ikaw naman ay aking sinitsitan upang kumaway tanda ng pamama-alam tsaka pumasok sa aming tahanan. Matapos ang ilang minuto, ikaw naman ay aking tinext upang magpa-salamat at sabihang mag-ingat.