Fundaolmak

Mesele ayrılmak istemen değil, mesele ben yüzük bakarken bunu yapman....

Her sabaha sende bir ışık görme umuduyla uyandım. Ama her gün daha çok karanlıktın. Günüm uzun zamandır aymadı...

Omzum acıyor. Masaj yapayım derken senin en son yaptığın ve beni çok güldürdüğün o anlar geliyor Gözümün önüne. aynı yer yine. Hani senin şu bulamadığın. Belki sen yine öyle gülmelere baslamışsırdır. Ben senden çok uzaktayım, gülmüyorum...

Tamam diye cevap vereceğim mesajlar atıyosun. Tamam bile demek istemiyorum. Çünkü onu diyecek kadr sakin değilim, olamıyorum. Mesela profil resmini tek yapmışsın. Başka zaman yapsan sorun değildi biliyosun. Ama şimdi zaten her şey zorken, zaten bitiyorken neden hızlandırıyosunki. Bunları düşünüyorum ve ben sakin olamıyorum... Mesela her şey geliyor gözümün önüne. Her şey... önceden ne kadr romantik olduğun örneğin. Ve artık elimi tutmayı unutabildiğin... kahroluyorum. Bunu düşünüyorum ve ben sakin olamıyorum. Bensiz eğlendin bensiz güldün. Bensiz yeni yerler gördün. Ben her an o öyle yapardı o böyle severdi diye ortada gezerken hem de. Geçen dün saçımı at kuyruğu yaptım. Sen öyle çok severdin. Aynada kendime bakıp iç geçirdim. Sen yoksun ve ben sakin olamıyorum. Biliyo musun bugün ben çok değişik seyler yaşadım. Ve sana anlatamadım. Bu benim için nasıl zor bilmiyosun. Her seyden sonra bağıra bağıra ağlamak istedim çünkü yoktun. Çünkü sen yoksun ve ben sana anlatamıyorum. Arkadaşlarım sevgilileriyle ilgili bseyler anlatınca gülemiyorum. İçim eziliyor. Yalandan tebessüm edip geçiyorum. Kıskanmıyorum hayır ama seni özlüyorum. Çok özlüyorum. Geçen sana nasıl kırgın olduğumu anlatırken cafenin ortasında ağlamaya başladım. Hiç benlik şey değil biliyosun. Ya da biliyo musun? İnsanlara yine de belli etmiyorum. Soranlara yoo aramız bozuk değil gezmeye gitti diye biraz trip atıyorum diyorum. Dinlediğim şarkıları duysan hele. Her şarkıda içi burkulur mu insanın. Burkuluyor. Gece yatınca seninle kavga ediyorum. Her gece ağzıma geleni söylüyorum. Sonra sabah bas ağrısıyla uyanıyorum. Ve sen yoksun. Bitiyoruz farkındasın dimi. Bitiyor her şey. Tüm sözler. Bizimki bitebilen bsey miydi. Oyle olmadığına inandırıp şimdi gidiyorsun. En çok bu üzüyor. Ve kesinlikle sakin olamıyorum ...

O kadar sarhoş oluyosun ve bana mesaj atmıyorsun ya , çok alınıyorum haberin olsun ...

Dayanamadığım oluyor. Boğulurken nefesini tutabildiğin son nokta gibi. Sonra saniyeler içinde ölümü kabulleniş gibi. İnsanlar arkandan çabaladı ama öldü demiyor ki. Öldü diyor sadece. Kimse aslında hayatı bırakmamak için nasıl kendini yırttığını görmüyor. Öyle. Ben de öldüm sessiz sedasız. En kötüsü de beni en iyi bilen iyi bilirdim demeyecek asla. O çabaladı demeyecek. Öldüm. Koca bir kabullenişin içindeyim. Ve bunun nedeni kimse değil. Ben kendi savaşıma yenildim. Eğer bana 2. Bir şans verilseydi... 2. Bir şansı beklemediğimi fark ettiğim bu an.... ben koca bir kabullenişin içindeyim. Ve bunun kimseyle alakası Yok.