Kusur, bazen bir sökük gibidir…
Herkes görür ama herkes dokunmaz.
Kimi, göz ucuyla bakıp geçer…
Kimi, o küçücük açığı büyütür, eksiklerini yüzüne vurur.
Kimi de vardır… hiçbir şey söylemeden, sessizce eline iğneyi ipliği alır.
Hayat da insanlar da böyledir aslında…
Eksik yanlarını fark eden çok olur,
Ama o eksikleri incitmeden tamamlamaya çalışan çok azdır.
Bazıları seni kusurlarınla tanır,
Bazıları kusurlarınla yargılar,
Ama gerçekten seven biri…
Seni kusurlarına rağmen değil, bazen tam da o kusurlarınla sever.
Çünkü insan dediğin, kusursuz olduğu için güzel değildir…
Kırıldığı yerlerden güç aldığı,
Eksiklerini saklamak yerine onlarla yaşamayı öğrendiği için güzeldir.
Ama gönlündeki yarayı sessizce örmeye çalışanlar…
Hayatın en kıymetli insanlarıdır. ✨
Zaman ne kadar hızlı geçerse geçsin, insanın içindeki o kadim bekleme arzusu hiç eskimiyor. Haklısınız, artık her şey çok hızlı tüketiliyor; bir mesajın sesi, bir telefonun titremesi bile lüksleşti. Ama beklemek, birinin yolunu gözlemek ayıp değil, aksine kalbin hâlâ taze kaldığının en büyük kanıtı.Önce o en tanıdık sesler çekiliyor hayatımızdan. Bir zamanlar günün orta yerine neşeyle düşen kısa mesajlar seyreliyor, ekranın ışığı daha az yanmaya başlıyor. Sonra telefonlar susuyor; sanki herkes kendi hikâyesinin içinde derin bir sessizliğe gömülmüş gibi... İnsan, unutulmanın o soğuk nefesini ensesinde hissettiğinde, en çok kendine sığınıyor.
Oysa dışarıdaki kalabalığa, hızla akıp giden mevsime ve her şeyi çabucak tüketen zamana inat; içeride bir yerlerde hâlâ eski usul bir sızı titriyor. "Buradayım" diyen, "Hâlâ bekliyorum" diye fısıldayan o ses... Ayıp mı kalbin bu kadar içten bir bekleyişe talip olması? Değil elbet. Asıl kaybetmek, beklemeyi unutmaktır.
Belki arayanlar azaldı, belki yollar uzadı ama yüreğinde birini, bir haberi ya da o eski samimiyeti bekleyen birinin olması; dünyanın hâlâ döndüğünün sessiz mührüdür. Çünkü beklemek, birine "Bende hâlâ yerin var" demenin en dilsiz, en vakur halidir.
Eksilsin telefonlar, kesilsin mesajlar... Yürekte saklı duran o kıymetli bekleyiş, her türlü unutuluşa verilmiş en güzel cevaptır.
origamiaround
2087
prguitarman
titsay