hayaline düşler biriktirdiğim, adını umut koyduğum..
solgun olacak belki yüzüm, ellerim tanınmayacak bir vaziyette olacaklar büyük ihtimalle sana geldiğimde, sana kavuştuğumda. çünkü oldukça eskitilmiş, oldukça terkedilmiş, çokça yıpratılmış olacağım. belki hayal bile kurmaktan yoksun olur aklım, bilemiyorum. insan hiç hayal kurmaktan korkar mı? işte. korkuyorsun kesiklerin verdiği acılar yüzünden. ama sana umudum diye seslendiğimde, tamamen temizlenmiş olacağım; aklım, kalbim, düşlerim tamamen temiz olacak. sadece sen kokacak düşüncelerim, sadece senin olacağım. ellerimi tuttuğunda, gözlerime baktığında kaybolmaya yüz tutmuş duyguların canlanışını hissedeceksin.
düşler biriktiriyorum sana. hayaller kuruyorum geleceğe dair ve özlüyorum seni. insan hiç tanımadığı birisini özler mi deme bana ve bu satırları okuduğunda gülme. özlüyorum işte. terkedilişlere maruz bırakılan bir bünyenin hem korktuğu hem de vazgeçemediğidir düşleri. düşlerinde hem acı çeker hem de yeniden doğuşları yaşar. içinde senin olduğun hayaller kuruyorum. yer yüzünde olmasan bile sana kavuşacağım, sarılacağım, koklayacağım, öpeceğim günlerin planlarını yapıyorum şimdiden. işte bu hayaller neticesinde özlemiş oluyorum. sahi hayal kurmak özlemi körüklüyor mu ne? insan elinde olmayan şeylerin hayalini kuruyor ve bu sebeple ki gerçeğe döndüğünde özlüyor onu. sen yoksun, hayalsin ve ben seni özlüyorum..
bir otobüs yolculuğu düşlüyorum. yanyana iki koltukta cam tarafında sen. omzumda uyuyorsun, bense saçlarını soluyorum ve otobüs camına düşen suretimizi seyrederek mutluluğun resmine bakıyormuşcasına huzur doluyorum. geleceği tasarlıyorum, iki kişilik bir ömür planlıyorum. nefes alış verişini dinliyorum, saçlarını öpüyorum. senin için, bizim için dualar ediyorum. kim bilir belki de ağlıyorum..
bu şehri sevdiğimi düşlüyorum. nefret ettiğim istanbul’u sen yanımdayken sevdiğimi hayal ediyorum. sokak sokak keşfettiğim, yepyeni bir ülke gibi büyütüyorum onu. seninle olduğum yeri cennet yapıyorum. elele ayak izlerimizi bırakıyoruz kaldırımlara ve ben kar yağmışçasına şen olduğumu görüyorum. omuzlarımız değiyor birbirine, şen gülüşlerin süslüyor düşümdeki tatlı rüyayı. sarılıyorum sana tüm şehrin gözleri önünde. kim bilir belki de kaybetmekten korkuyorum..
işte böyle tertemiz düşlerime süs yapıyorum seni umudum. tertemiz geleceğim güne hazırlıyorum kendimi. tüm kaybetmişliklerimi temizleyip, kalbimdeki tüm silgi izlerini paklayıp sana hazırlıyorum benliğimi. güzel olsun istiyorum her şey, mutluluk hayal ediyorum, huzur dileniyorum. belki de hayal kırıklığından korkuyorum.. ama yine de cesur hissediyorum kendimi. sana hazırlıyorum bu cesaretle kalbimi.
düşümdeki ufak kız, sen de bana ulaştığında benim gibi düşünmüş ol olur mu? benim gibi temiz ol. sadece bana ait ol. düşsün sen, bu satırları okuduğunda, gerçek olmuş olman dileğiyle.
dailybridgerton
ellievsbear
theartofmadeline
pixelskylines
