We boil at different degrees.

Wait. Antanda ko na. Pero feeling ko, wala pa ring nangyayaring kapaki-pakinabang sa buhay ko. Wait. As in, wait. I'm stuck. Supposedly, by this time.. stable na ko sa lahat ng bagay. Pero, wala. Walang wala. Dapat ba naaalarma na ko? Haha! Malamang! Anyways, so far..so good! I'm good... ..in terms of family, we're doing fine! Perfectly fine. ..in terms of lovelife, Carpe diem. Carpe noctem! Always. ..in terms of career, Ayun.. stuck nga! Gustung gusto ko kung anong ginagawa ko ngayon. Teaching is my first love. Feeling ko, calling ko talaga ang magturo. Kaya lang, na-stuck na ata ako. Parang may kulang. Parang kulang talaga. HAHAHAHA. Kulang ang pera? Precisely. "What motivates you?" ..family, I guess. HAHAHAH! Gutom. Gutom ang motivation ko. Ayoko ng nagugutom ako o kahit sino sa pamilya ko. Nag-iisip na talaga ako mag-abroad. Andami ko na rin inapplyan. Yung iba, natanggap na ko. Desisyon ko na lang ang inaantay. Nag-aantay pa rin kase ako ng lakas ng loob. Kung matapang ako ngayon, dapat mas matapang pa ko kung maga-abroad ako. Hindi un basta basta. Hay! Ayoko mag-isip. HHAAHAHAHAHA..

What am I doing? Haha! #chooseday #nationalmuseum

Blah blah blah. Blah blah blah. Blah. Blah. Blah. Blah. Blah. Kagabi, tinatanong ko si Toto kung kelan kami magpapakasal. Haha! Palagi ko naman un tinatanong sakanya, di na nga ako magugulat kung isang araw, sasapakin nya ko sa sobrang kulit ko. HAHAHAHA! Gusto ko na mag-asawa e. Haha! 18years old pa nga lang ako, gusto ko na mag-asawa. Hahahahahahahaha! Kaso gusto ko lang patunayan sa mga bwakanangnang mga tsismosang kapitbahay or kung sino man sila na magtatapos ako ng pag-aaral at di mag-aasawa ng maaga. O ngaun, asdfghjkl nio. Hahahahha. Di pa rin ako nag-aasawa. Nasumpa na ata. Hahaha! Gusto ko na mag-asawa. Kase gusto ko lang. Hahahah! Kase, curious lang ako? Ano kayang feeling? Hahaha. Seriously. Andami pang dapat gawin. Andami pang dapat isipin. Haaay. End of nobela.

Text ko na lang sau yung caption.♡ Basta, mahal na mahal kita! Apir!✋

Let me talk to myself. Marami akong time e. Haha! Recently, ang sensitive ko. Sa lahat ng bagay. May mga bagay na siguro, hindi naman directly para sa akin..pero tinatamaan ako. Or baka para talaga sa akin, dinadaan lang sa ganun. Or baka hindi naman talaga at sensitive nga lang talaga ako. Ah basta, ganun. Mga ilang bagay lang.. Bakit pag ikaw ang gumagawa, ok lang? Pag sau naman ginawa, galit na galit ka. Bakit magkaiba ung salita mo, sa gawa mo? Bakit ganyan ka? Haha! Hindi ko maintindihan. Enlighten me! Pag masaya, masaya lang. Pag di ka inaano, wag mong anuhin. Hindi sa lahat ng oras pwede magbiro. Hindi sa lahat ng oras trip ng ibang tao yung trip mo. Minsan nasa mood ka, sila wala. Sana maintindihan mo. Simple lang diba?

Lungkot? Awww.😌

Oh. Hi there!😊 Andami kong napapansin masyado sa paligid. Wala akong mapagkwentuhan. Haha! So I think, mas ok kung ilagay ko na lang lahat dito. Andaming naghihiwalay ngayon. Yung mga dati kong klasmeyts (highschool & college) na matagal na ang relasyon sa mga jowa nila, nagsipaghiwalay na. Wala akong paki. Haha! Naisip ko lang na: bakit? Tsk. Sayang naman. Sayang yung oras. Kung di lang din pala sila, e bat nag-aksaya pa sila ng oras sa isa't isa? HAHAHAHA.. At dahil jan, gusto ko na naman kontahin ang sarili ko. E baka nga, hindi lang sila para sa isa't isa. Masyado ko kasing iniisip palagi na kung paano ako mag-isip, dapat ganun din ang iba. Kaso hindi nga ganun. Choice nila un. Haha! Kunsabagay, di naman talaga pagsasayang ng oras un. Siguro naman naging masaya sila. Nagkataon lang na iniwan na sila ng pagmamahal na dating meron sila. Wait, what? HAHAHAHAHAHAA.. Well, I dont care. Affected much lang talaga ako sa mga ganyan isyu. Haha! Next... bat may mga taong antagal bago mag-matured? It takes time, I know. Kaso, grabe e. Palaging ibang tao ang nagaadjust sakanila. Hey, grow up. Wait ulit.. Been there! Ganyang ganyan ako dati. Or paminsan minsan ganun pa rin. Haha! Kaso masyado ng malala kung di mo na naiisip yung ibang tao. Ewan. Haha! So anong pinaglalaban ko? Wala naman. Wala lang ako magawa e. Hahahahaha!

YES... Ilang araw na lang, magcecelebrate na kami ng 100th mansari. Haha! Yung totoo, pinagpaplanuhan na namen kung anong gagawin namen sa araw na un. Weird. Kase, di naman kami nagse-celebrate talaga ng mansari. Sapat lang na magbatian, pag naalala. Haha! At isa pang totoo, di naman talaga 100months. Haha! Technically, 100. Pero andami kasing buwan na parang wala lang, so baka negative/less than 100. HAHAAHAHHA! I'm so inlove. And i'm so inlove with the idea that i'm inlove. Hahaha! Taas ko na naman sa pag-ibig, sakit na naman nito pag bagsak. Sa walong taon at ilang buwan, tangina..andami ko ng natutunan. May mura talaga, para intense. Hindi basta basta ang relasyon namen. Pinatibay na ng panahon. Actually, ako talaga un. Ako ang pinatibay na ng panahon. Sabi nga ni Toto, initiated na raw kase ako. Matatag na. Siguro ganun talaga e, pag di ka basta basta sumusuko. Ipaglalaban mo talaga. Isang bagay na natutunan ko at patuloy kong sinasaksak sa utak ko, ang pag-ibig, napag-aaralan yan. Kelangan mo talagang umeffort. Di yan basta basta. Di porket maganda, mahal mo na. Di porket masarap, mahal mo na. Di porket masaya, mahal mo na. Ang totoong pag-ibig, masasaktan ka...ng paulit ulit at paulit ulit at paulit ulit pa, pero ginugusto mo pa rin. Pinipilit mo pa rin. Bumabalik ka sa umpisa, para i-redeem ung sarili mo, pero tuloy tuloy ka lang. I've been there. Alam ko ang pakiramdam. Alam ko kung paano maging masaya, alam ko kung paano maging malungkot, alam ko kung paano maghintay. At alam ko kung paano masaktan ng paulit ulit ulit ulit. Naiiyak, mali umiiyak na ko habang tinatype to. Ngaun alam ko na: We accept the love we think we deserve. And now I can finally say, I deserve this. HAHAHAHAHA! 2012, nung tinatak ko sa utak ko na wala naman talagang forever. Hindi kami magkakatuluyan ni Toto. Simula nun, wala na kong inexpect. Less expectations, less disappointments, sabi nga nila. Basta ang alam ko nun hanggang ngaun, bigay lang ng bigay hanggat meron, hanggat kaya. Carpe diem. Carpe noctem.❤

Appreciated much.😊 (at Pinto Art Museum)

Thank you for 4days3nights. Hay! I want moreeeeeee!😗 (at Pinto Art Museum)

Bakit ang ganda ng boses mo? Hay!❤ Galing talaga ni Lord. Di binibigay lahat. Haha!

Hindi ako makatulog. Ilang buwan na kong ganto. Ilang buwan na ring disturbed ang utak ko. Grabe. Miss na miss ko na si Papang. Every month, since namatay sya, pag malapit ng dumating ung date na 16, palagi akong ganito. Palaging emotional. Natutulala na lang ako bigla. Tapos bigla na lang din akong iiyak. Tapos flashback na lahat. Anhirap pala talaga. Hindi ko alam, pero weakness ko talaga to. Mahirap akong makamove on. Sa lahat ng aspeto ng buhay. Lalo pa kaya itong ganto. Akala ko, ok na. Kase, matagal ko naman ng tanggap na eventually, ke Lord din naman ang bagsak niya. Pero ansakit sakit pa rin. Nagdarasal ako, nababawasan naman, pero bumabalik pa rin. Yung peace sa puso ko, parang di ko pa rin makuha. Siguro dahil andami dami kong regrets. Hay. Gusto ko matulog. Hindi na nagpa-process ng matino ang utak ko. Palagi kase akong kulang sa tulog. Naku naman.

Kung sana ganto ko kaganda.. tse! Mwahahaha!

Nung college kami, palagi kaming nag-aaway. Hindi lang basta away, saktanan talaga. Hahaha! Alam yan ng lahat. Artista kame e. Haha! Ngayon, gumagawa na lang kami ng dahilan para mag-away. Para lang may konting spice. Haha! Nagmamature talaga ang tao. Yung iba, medyo matagal. Katulad ko/namen. Pero atlis diba, naantay pa rin namen ung time na matured na kami. (Well, sana nga. Haha!) Ansarap isipin na masayang masaya kami ngayon. As in. Ganun ata talaga pag di ka na nageexpect. Haha! Bigay ka lang ng bigay. Wala e, pag-ibig. Minsan, dumarating na kami sa relationship fatigue na tinatawag. Normal lang ata un. Matagal na kase kami e. Pag ganun, babalik ka na lang sa simula. Balikan mo lahat ng nakapagpasaya sa inyong dalawa. Gawin niyo ulit un. Ganun. Di talaga mawawala ung pagod at sawa, darating din yan pag mag-asawa na. Kaya dapat, habang mag-jowa pa lang, practisin na, na hindi manawa. Haha! Hapibalentyms. Belated!❤

Flashback. Grabeeeee! Naalala ko yung gabing nangyari to. Iyak ako ng iyak. Hindi ko nga alam kung bakit. Siguro, hindi ko lang mapagtanggol ng maayos ung sarili ko. Or siguro, totoo kase. Ansakit kaya pag sinasabihan ka ng mga bagay bagay, totoo man o hindi. Masakit. Nung nabasa ko ulit to kanina, naiyak na naman ako. Naiyak ako kase naalala ko. Naiyak ako kase ganun pa rin ung feeling ko nung nangyari yan. Ang emo emo ko na naman. Gusto kong matawa. Madalas pala akong emo. Ganto talaga ako pag may sakit e. Feeling ko, madedeads na ko anytime. Kase nga, sabi sa nabasa ko: “Live each day as if it’s your last. It might be.” Nagseself assess ako. Nitong mga nagdaang mga taon at araw. Mabuti ba kong anak, gf, apo, pamangkin, kapatid, kaibigan..or mabuti ba kong tao? Minsan, oo ang sagot ko. Minsan, madalas pala, hindi. Kung meron mang nakakakilala sayo, sarili mo lang talaga un. Dahil ikaw lang naman talaga ang nakakaalam ng mga bagay bagay sa buhay mo. Nakausap ko ung mga kaibigan ko.. sinabi nila lahat saken ung mga reklamo nila saken. Iisa lang. Hahaha. Natawa ko. Pero lahat un, nanunuot saken. Gusto kong baguhin sarili ko. Hindi para sa ibang tao. Kundi para sa sarili ko. Gusto kong maging mabait sa sarili ko. Sa sarili ko lang. Hahahahaha! Meron isang nag-blog saken. Gusto ko na naman matawa. Ang galing. Kase palagi na lang nya kong nilalagay sa blog nya. Ang galing kase may porsyento akong na-alot sa utak nya. Kumbaga sa memory card, may ilang percent ako sa utak nya. At nagsasayang sya ng memory saken. O ngaun, bibigyan ko sya ng espasyo dito. Para kwits kami. Palagi na lang ako bida sa blog nya. At kung kilala ko ng nakakabasa sa mga un, sobrang sirang sira na ako. Walang kwentang tao na agad ako sa paningin nila. Nakakatawa. Na nakakainis. Tapos natawa na lang ulit ako. Kase paulit ulit. Sobrang plastik. Amplastik plastik. Walang kasing plastik. Matindi pa sa orocan. Hahahahah! Alam ko un, dahil plastik din ako. Friend, bat ganyan ka? Hahahahahah! Andami ko ng pinalampas na masasakit na salita galing sayo. Yung ngaun, di ko na matatanggap. Payo ko lang, magself-assessment ka rin. Hahahahahahahahahahah! Anyway.. tinatamad na ko magtype! All is well. Unti unti ko ng tinatanggal lahat ng negativity sa buhay ko. Kaya ok ako. So far, sooooooooo good!😆