zjaraneosiedla

Taka jest dla mnie depresja…

Gdy jej nie mam to jej nie pamiętam

Pamiętam, że była okropna

Pamiętam mrok ale to co innego znów go czuć

To jak różnica między pamiętaniem jak wygląda pokój, a wejściem do niego

Byciem w środku… a czuciem

Depresja zaczyna się powoli

Natrętna myśl „nie chcę tu być” która znika

Odganiasz ją jak muchę czy swad ale gdy zaatakuje Cie w pełni

Staje się wszystkim, pochłania Cię

Zewnątrz wyglądasz tak samo

Z trudem uśmiechasz się i udajesz ale w środku rozgrywa się inna historia

Zaczynasz się nienawidzić czujesz się samotny tak niewiarygodnie samotny

Możesz być z kimś kogo kochasz ale tak naprawdę Cię nie ma

Wydaje się nam, że wiemy co dzieje się u innych ale to iluzja nigdy nie wiemy co naprawdę dzieje się w czyjejś głowie

Każdym toczy bitwę której nie widzimy

Wszyscy mamy martwe punkty

Czy dajesz radę, czy samobójstwo

Dorosłe życie znów i kłopoty co dnia

Tyle razy chciałeś pójść, ale wybrałeś zostać"