Mâh.

Bu hislerin hiçbiri sana değil artık. Kırgınlığım sana inanmış oluşuma. Kızgınlığım ise hâlâ yüzüne vurup kızamayışıma.

Sen kendi kalabalığının yolcusu. Ben senin ömrünün kalabalığı.

Gözlerinin çevresi biraz ecel.

Sana içimdeki çöllerden su kuyuları yaptım. Bunu saçlarındaki güvercinlere müjdele.

Kökenim yok, evim asla yerleşik olmadı.

İsminin olmadığı bir başlangıcın bitmek bilmeyen hüznüne astım kendimi. Sana buradan artık gelinmez.

Senin beni vurduğun bi’ savaşta ben yalnız senin güzelliğine ağladım. Al bunu. Bunu al da, ömür diye kat ömrüne.

Canım. Bu günler, bu acılar elbet geçer. Yaralarımız elbet iyileşir de her şey yoluna girdiğinde biz aynı kalır mıyız?

Yak bir sigara, yaslan arkana. Kilitli diye ağladığın her kapı başkalarına açıktı, bana cereyan yaptı.

Salıncaklar kurmuştum avuçlarına, senle büyütmüştüm çocukluğumu.