ne yapmam gerektigini asla bilemedigim bir durumdayim. icimde iki zit ses konusuyor. bi isaret bi ipucu gelse evrenden diye bekliyorum. siz napiyosunuz bu gibi durumlarda? bilen biri var midir benim isaretcim olsa

insan sevdigini kadere birakamaz ya. seven cabalar

cok yakaladim kendimi seni dusunurken kovdum ama hala ama hala burdasin

sevdiginiz icin her seyi sineye cektiginizde sinenizden disariya bi bakis attiginizda bile sucmus gibi algilanabilir

bu donguden cikamadigim icin kendime kiziyorum ama kizilcak bir sey de yapmadim ki

sadece bir hafta icinde hicbir sey olmadan bu uzaklik neden? nedenini sorsam daha da uzaklasir misin benden

surekli neden diye soruyorum. sanki nedenler, sonuclari degistirebilirmeye yetermis gibi

bir seyler degisti biliyorum ama bilmek kabullenmeye yetmiyor bazen

ben bu yolu hic bitiremeyecegim. fakat hayalimde bu yolun sonunda sen hep beni bekliyorsun

beklentiler kadar uzen bir sey var mi insani

bana yoksun biliyorum usul usul eriyorum

acikcasi insanlar degismez olayina ve akisina birakmaya inanmiyorum. dogru sozcuklerle ve sevgiyle cozumlenebiliyor cogu sey. 180 bir donusum kimseden bekleyemeyiz zaten. ama hic baktiniz mi kendinize, yakin arkadaslariniza benzer ozelliklerinizi fark etmiyor musunuz? biz arada oturup soyle davranmayalim ya torpulememiz lazim bu ozelligimizi seklinde konusmalar duzenliyoruz ve gercekten de o kadar cok seyi duzelttik ki. bence degisime inanmayanlar surekli sikayet ettikleri kisiler aslinda ve aynada karsilasmamak icin arkalarini donup reddediyorlar kendilerini.

hep dedigin gibi, bazen bilemiyoruz hayatin karsimiza ne cikaracagini. mesela seni cikardi benim karsima.

i’m sure we want to find our place, we're alone inside - that'll never change