Mamo, piszę do Ciebie, bo pomyślałem, że może chciałabyś wiedzieć, co u mnie. Nie pamiętam, kiedy ostatnio zamknąłem powieki. Czuję się jak wrak, jestem zmęczony. Oczy zalane mam łzami, nie wiem co dalej z chęciami naprawy. Tej nocy - czułem się jak zero. Ryczałem, bo nie chciałem siebie takiego. Starałem się jak mogę, by dać sobie wiele radości. W zamian za to, spotykają mnie same przykrości. W dalszym ciągu łudzę się, że uśmiech na mojej twarzy zagości. Czuję, że świat mnie kocha. Szkoda, że bez wzajemności. „Mamo, nie mam uśmiechu dla świata”

padały słowa które bolą, pamiętam było tego sporo

zbyt chorzy na zdrową relacje

zainteresuj się mną

Ona pyta, co ja do niej czuję Potem pyta, czy ja ją rozumiem Tak, rozumiem, sam jestem po przejściach Na zegarku po drugiej dwadzieścia