Some demons are more visible than others.

Dawno nie byłam tak pogubiona jak teraz. Różnica jest taka, że tym razem podchodzę do porażki z respektem, a nie jak poprzednio z lekceważeniem. Koniec z gonieniem. Wypsztrykałam się z sił, żeby gonić za czymś, co mnie nie chce.

Minął już tydzień, a ja każdego dnia czekam. Z jednej strony jestem silna i niezależna więc sobie poradzę. Naoglądałam się motywacyjnych TikToków mądrych ludzi, którzy mówią, że mam rację. Przecież wiem, że tak to jest z narcyzem. Że pozostawi pustkę i ogromny niedosyt. Z drugiej, omg ale to był piękny miesiąc! Gdyby moje całe życie tak wyglądało, to niczego bym już nie potrzebowała. Tyle pięknych słów, czułości, wspólnie spędzonego czasu. Ale też braku szacunku, niedowartościowania i manipulacji. Chce mi się płakać i chce mi się krzyczeć. Mam wrażenie, jakbym już nigdy miała nie być szczęśliwa. A przecież to nie prawda. Wiem, że kosmos szykuje dla mnie coś wspaniałego. Przecież ta kobieta musi być w końcu szczęśliwa. Jestem skołowana. Nie mieści mi się w głowie, jak można tak kłamać. Przyglądam się każdemu motorowi, wyobrażając sobie jak podjeżdża nim pod moje biuro albo blok. Zaczęłam zbierać kasę na swój motor i myślę kogo poprosić o nauczenie jego obsługi. #adrenalinejunkie Co mi pozostało, to poczucie więcej, mocniej i lepiej. I chyba tego muszę się trzymać. Nawet jeśli sama.