Она што паѓа врз нас
Времето ни бега како песок и вода низ прсти. Неповратно си заминува кон бескрајот и кон бунарот без дно кој, како инвертиран песочен часовник, секое зрно песок и секоја капка што ја просејуваме ги враќа врз нас, затрупувајќи нè целосно и давејќи нè во сопствената песочна бура и во сопственото море од солзи.Кога ветрецот дува, ни ги полни очите со морска сол и песок и нè заслепува, па не можеме да…
View On WordPress


















