shy

3 days of mourning a friend.

first night felt like a reunion we didn't ask for. i remember nung shs, tatlo kami na pinagseselosan ng ex ng bff ko - ako, si rich, at si d. we have pics from before na kaming apat lang kasi nga bonding kami palagi. who knew this is how we'd recreate it years after?

we drank sa forage (now known as rico's) in commemoration of rich, we would always drink here nung summer before college. our go-to place!! felt weird since it's different now (the place and the situation and life in general). we tried remembering as much as we could, and i can imagine you sitting there with us, laughing with us.

the second night, there were more of us mourning and remembering you. sobrang funny and cathartic makipag-usap sa mga kaibigan mo from different phases of your life. it's like knowing the 100% you, the parts you never showed us. and it was also heartwarming to share with them how you were with us.

sabi ng iba mong friends, dun lang nila nakita sa pics mo with us na ganun ka kaexpressive about your gender. and i remembered that night na nag-usap tayo sa may playground ng condo namin, sabi mo sakin hirap kang mag-out sa pamilya mo kasi kuya ka sa limang magkakapatid and di mo alam pano ka tatanggapin ng family mo. it makes me sad that you never got the chance to become your full authentic self here on land, i hope you get to celebrate pride there in heaven.

he's someone na i had a low maintenance friendship with na whenever we see each other or catch up sa messages ay parang we just pick up where we left off.

ang daming guilt at ang daming what ifs at ang daming tangina ano ba to sa utak ko. lalo nung una, nahihirapan akong iprocess yung grief dahil wala akong mapanghawakan masyado. we were in the same friend group in shs at ang fond memory ko sa kanya ay nung inalagaan nya ako nung nalasing ako sa marikina, tinabihan nya pa akong matulog sa parking lot. hahaha. kinabukasan puro ako sorry kasi nga sobrang kalat nung gabing yon at di ko matandaan pano kami nakarating sa bahay ng friend namin.

feeling ko rin, ang dami kasi namin nagawa sa kanya na kahit alam kong unintentional naman eh nahurt pa rin namin sya. looking back at it now, tangina ang dami niyang tiniis by being with us and sobrang oblivious namin dun sa burden na cinarry nya.

kaya rin siguro sobrang oa ng lungkot at ng iyak ko kasi he has suffered a lot while living, and even in his death he was suffering.

naaalala ko pa sabi ng mama niya kanina, thankful daw sya na yung anak niya ang naging kasangga niya sa lahat ng mga problema nila sa buhay, na kahit anong hirap daw never nagbreakdown yung anak niya. iniisip ko nung mga panahon na yun na sana kahit isang beses man lang sa buhay niya eh pinayagan siyang magcrumble at magbreakdown, kimkim godz kasi yun sya eh. sana sa bawat kamusta namin sa kanya, may mga panahon na totoo talaga yung 'okay lang ako' niya. nakakainis kasi isipin na nawala na siya, kasi alam naming lahat na andami niya pang gustong gawin at sobrang lawak pa ng mundo para sa kanya.

nameet rin namin yung ibang friend groups nya, tas lahat sila ang sinasabi eh lagi daw kami nakekwento ni rich sa kanila saka gusto raw niya mag-set ng inom na magkakasama kami kasi magkakasundo daw. ayan ate ha, nagjabee kami kanina ng ibang mong mga bff!! bakla ka ng taon, sa ganto talaga pinagmeet.

komiket makati 2026 ~

ang tanging bisyo ko sa buhay ay yosi at stickers wahahaha masaya na ako uli at nakabili na ako ng bagong mga sticker na maididikit kay mari (my laptop) saka ansaya kasi dati yung isang friend ko lang ang inaabangan ko sa komiket tas ngayon andami ko nang kakilalang friends huehehehe

sana makaattend ako pride komiket at paghahandaan ko na talaga kasi nagover the budget na naman si badette talaga saka sabi ko di ako bibili ng prints muna kasi wala ako mapagdisplayan pero naalala ko kasi yung nakita namin ni @tikboy-qt na mga pusingket sa kkv nung bday celeb tas naisip ko na lang sya bilhan wahahaha ayun wala pang 10 mins ay nabreak nya agad ang own rules nya

limot ko na ano pangalan nung ramen place na kinainan namin pero di sya masarap wahaha walang lasa ampota mas masarap pa yung tig-less than 100 na binebenta sa may banchetto samin eh

tumambay pa kami at nagkape after kasi sinamahan ko ang other friends magplan for their vietnam trip habang ako eh nagyoyosi lang xD