˚˖𓍢ִ໋🦢˚

To the ones who understand my silence, who don’t take my distance as indifference—thank you. You’re the kind of people who make my world feel softer. 🔆

last night medyo nataasan ko ng boses ang aking father dear, and i realized minsan kailangan din talaga ng scolding ng mga magulang natin kasi may mga salita talaga sila na talagang pipindot kay anger eh. so ang nangyari may pinapaayos siya saakin na need ko kausapin yung secretary nila sa work tapos nasabihan niya ako na “ayusin mo usap mo ah wag mong angasan at sungitan” nainis ako nasabihan ko siya ng “hindi naman ako ganung tao daddy, marunong ako makipag usap ng maayos” tapos bigla siyang kumalma. lagi nila sinasabi na ang sungit ko daw kasi makipagusap pero alam ko naman kasi kung kailan ako gaganun at kailan hindi. minsan magulang talaga natin ang attitude eh at need nila ng isang matinding salita para kumalma din talaga. tapos kanina sabi bigla “ay ang bebe ko ang sipag ang aga gising” hahah na para bang tinitignan niya kung badtrip pa ako, naku talagaaaa puputi buhok ko sa dalawang to. bat ba kasi wala akong kapatid hahahah. ayun lang skl.

miss ko na mag staycation aaaaa baket ganito.

omke hahaha si uni masyadong mapagbiro. papasayahin ka lang at papatawanin ng ilang araw, pagiisipin ka na "ay baka eto na" tapos biglang dedma na uli. biglang parang sasabihin "it's a prank anak testing lang" jusq 👺

One of the biggest character developments I've had this year is learning to stay unbothered by things I can't control. May mga bagay talagang mangyayari whether I like it or not, and no amount of overthinking will change the outcome. I realized that my only responsibility is how I choose to respond after it happens. Protecting my peace doesn't mean I don't care anymore, it just means I'm finally learning where my energy is actually worth spending. *pat on the back*

konti nalang mabubudol na ako sa xteink x4 huhuhu sobrang naccute-an ako malala tapos yung mga cases??? aaaarrrrghhh qt!! 🥹

salt air…