(z)amansız

eskileri açmadan veya kurcalamadan yoluna bakabilmek, kendini ileriye atıp olanları aşabilmek ya da sadece bir yolcuyu uğurlayabilmek; her birisi ayrı zor. Her yolcu için iyisini dileyebilmenin dahi kendine özel bir zorluğu var.

Hayatımdan örnek vermeyi hiç sevmiyorum fakat günlüğümün sayfaları bir bir azalıyor. Adeta biteceği günü iple çekerek sonuna gayet hazır. O gün gelecek kalemim son cümleleri yazacak ve o son boşlukların kaldığı sayfalar da bitecek, veda edecek. Bittiğinde benden başka bir yere gitmesini tabi ki de istemeyeceğim ve rafım da belki de uzunca duracak. Öylece duracak, yok olamayacak veya kendisi için iyi olana varamadan köşede saklanacak sonra zaman geçecek tozlanacak. O orada diri duracak ama tozlanmasıyla onunla olan anılarım zayıflayacak belki bu arada ben yeni bir günlük almış olacağım aynı kalemler ile yazmak istediklerimi ekleyeceğim bir ton başka anım olacak, her birine şahit olacak. En sonunda ben rafıma baktığımda veda edemediklerim olduğunu göreceğim saklandığı yerden vuracak..