Personal brand of heroin.

Κιντσούγκι

Μέσα σου ακούω

το υπόκωφο τρίξιμο
από παλιά ρήγματα —
λεπτές,

χρυσαφένιες φλέβες
— πάλλονται
σαν μυστικοί ποταμοί
κάτω απ’ την επιδερμίδα

του κόσμου σου

Κι εγώ,
με δάχτυλα

ελαφρά τρεμάμενα
σαν να ψηλαφούν αρχαίο αγγείο,
νιώθω την ανάγκη
να σε σφίξω
ώσπου τα θραύσματά σου
να ταιριάξουν ξανά
στο βαθύτερο περίγραμμα
του Είναι σου

Όχι για να κρύψω
ό,τι ράγισε
ούτε για να στολίσω
με ψεύτικη λάμψη

το σκοτάδι σου


Αλλά για να αφήσω το χρυσάφι
να αναδυθεί

από μόνο του—
εκείνο το λεπτό,

ιερό κράμα
που γεννιέται
όταν μια πληγή
αρνείται να υποχωρήσει

Άφησε με
να απλώσω

πάνω στις ρωγμές 
την πιο τρυφερή
και ακριβή μου αφή,
να γίνω το σταθερό σου περίγραμμα —
ο ήχος που μαζεύει τα κομμάτια σου, 
ο χρυσός που τα δένει
χωρίς να τα φυλακίζει

Γιατί το κιντσούγκι σου
δεν είναι επιδιόρθωση·
είναι αποκάλυψη —
μια υπόσχεση
πως ό,τι έσπασε κάποτε μέσα σου
θα λάμψει
μόλις το κοιτάξω
με όλη την αγάπη μου