Wee poems

Gu h’obann,

tha solas ann

a’ deàrrsadh air na manaich

agus an cù dìleas aca.

A' coiseachd airson sith.

Ann an aimsir sam bith -

Uisge. Sneachd. Ghrian. Gaoth.

Aon cheum aig aon àm

Latha às dèidh latha.

Tha flùraichean

agus beannachdan

agus bràislichean ann.

Tha faclan brèagha ann.

Tha daoine a-miugh

ann an aimsir sam bith

gus am faicinn.

Bidh iad a’ caoineadh gu tric

oir tha teachdaireachd aig na manaich:

‘Tha sìth againn uile a-staigh.’

Agus tha solas ann

nar cridheachan.

Bidh sinn a’ deàrrsadh a-mach do chàch:

‘Bi gu math, sona agus aig sìth.’

Gu h-obann,

Tha an t-uisge a’ frasadh eabar agus tha na soidhnichean rathad salach.

Chan eil duilleagan air na craobhan Tha an gairdeanan ruisgte a ruighinn suas chun an adhar ùrnaigh airson solas.

‘S e canan bòidheach a th’ ann. Ach tha e doirbh ionnsachadh.

Ach le dìreach faclan Duolingo gràmar dona agus leth-dheanta seantans tha i canan alainn fhathast.

Èist

ciamar a tha e a' fuaimeachadh an sliopraich agus ràcaich siolach a’ fàs nas fhaide an uairsin a’ stad.

Loch Ceiteirean.

Fuaim ciùn.