Weltszmerc

“Śniłeś mi się dzisiaj, było tak jak kiedyś, aż zatęskniłam i tak mnie w dołku od tego ścisnęło, że obudziłam się w najmilszym momencie. Wiedziałeś, że można tęsknić przez sen? Ja tęsknię.”

Wracam do domu z uczuciem tęsknoty. Takiej dziwnej tęsknoty, nie wiadomo za czym, ani za kim.

“Zamykam laptopa, muszę odpocząć, zresetować się; szkoda, że człowiek nie ma przycisku reset albo nie może na dziesięć sekund wyłączyć się z prądu.Wszystko w nim od nowa by się poukładało i już by się przez jakiś czas nie zawieszał.”

“Może za często do niej dzwoniłem. Może powiedziałem jej za wiele o sobie. Może popełniłem ten błąd, koszmarny błąd, przytulania się do niej w środku nocy i słuchania, jak oddycha. Może pozwoliłem sobie za bardzo przy niej odpoczywać. Może po raz pierwszy w życiu od czegokolwiek się uzależniłem.”

“Zawsze będę tu dla ciebie Nawet jeśli to ja się rozpadam Nawet jeśli to z twojego powodu”

“Ale jeśli ktoś z was przeżył kiedyś coś podobnego - jeśli płakał całą noc, aż zabrakło mu łez - to wie, że w końcu przychodzi pewien szczególny rodzaj spokoju. Człowiek czuje się tak, jakby już nic nigdy nie miało się zdarzyć.”

“It was not the end of the world, but something inside me died.”

“Ludzie, których znam muszą być dobrzy, bo ja jestem dobra. Źli ludzie są wśród tych, których nie znam. Idiotyczny błąd logiczny, który popełniam przez całe życie.”

“Jestem jak zatarty silnik na zaciągniętym hamulcu. Wiem, że potrzebuję ludzi a jednocześnie kompletnie nie umiem się do nich zbliżyć w tym stanie, panicznie się tego boję. Jestem tym wszystkim bardzo zdziwiona. Tym, że jakaś dysfunkcyjna część mnie bardzo się brzydzi tym, że sobie nie radzę. Dosłownie. Że mówi mi „nie, nie, no co ty robisz, nie wolno”. „Nie zawracaj im głowy”.”