Asaf Vodvil

Kasabian’la büyüdüm, Kasabian’la yaş almaya devam ediyorum. Şaka maka Tom’un vokali abimin ses tonu kadar tanıdık bana. Yeni albüm For Crying Out Loud’dan ilk bombayı patlattılar.

Feist’in Metals albümünden sonra tam 6 sene ses çıkarmamış olması müthiş korkunçtu lakin 1 ay sonra Pleasure isimli yeni albümünü çıkaracağını söylediği gibi hemen affettik, keyfimiz yerine geldi, güzel oldu.

Ha geldi ha gelecek derken, 6 sene sonunda Fleet Foxes’tan yeni albüm haberi geldi. Adı Crack-Up olan albüm yazın raflarda; 9 dakikalık Third of May / Odaigahara’ysa beklentileri göklere çıkaracak kadar iyi... 

Ali Farka Toure'ye ve temsil ettiği African blues janrına bayılıyorum: 

Calvin Harris, Frank Ocean, Migos triosundan funk ve synth yüklü nefis bir parça ‘Slide’ 

D.R.A.M.’ın Cha Cha’sını bir süre çerezlik niyetine epey döndürdüydüm; lakin bu NPR kaydı müthiş olmuş. Çok iyi bir soul vokali olduğunu da görmüş oldum. 

Jamiroquai, yeni albüm haberini verince sevinmiş lakin ilk single Automaton’dan pek tat alamamıştım. İkinci single Cloud 9, beklediğimin funkı bana verdi. Leziz.

Synth’in kralını yapan güzen vokalli Austra’nın yeni şarkısı da, şarkının klibi de şahane.

Güzel sesli Charlotte Day Wilson’ın bu basit fikirli, güçlü video klibini çok sevdim.

90 sonrası hip hopçı bir nesil, şiir gibi jazz yapıyor senelerdir. Matt’in yokluğunda grubun liderliğini de Alex almış. Matt’in yokluğunu hiç hissetmedim ne yalan söyleyeyim.

Thundercat, groovy’nin bayrağını taşımaya devam ediyor.

Mac DeMarco’nun sesi de müziği de ara ara gerekiyor.

Yeni ya da orijinal değil lakin kötü de değil. Sevdim.

Dev Hynes a.k.a. Blood Orange ve Bryndon Cook, VeilHymn ismiyle yeni bir proje başlatıp, Hymn ismindeki ilk parçalarını paylaştılar. Oldies, soul, retro pop havası ve güçlü vokalleriyle beni tavladılar anında.

Bonobo, 2 gün sonra çıkacak olan Migration albümünün haberini Kerala ile vermiş, sonra da Rhye işbirliğiyle olan Break Apart gelmişti. Nick Murphy (aka Chet Faker) işbirliğinin ürünü No Reason’la birlikte benim için merak ettiğim bir albümden ziyade, iyi olduğuna emin olduğum bir albüm oldu Migration.

Liz Harris bir ses, bir gitarla fena halde üzebilmeyi nasıl bu kadar kolayca başarıyor?

The xx’nin yeni albümü I See You’nun çıkmasına iki gün kaldı...