Πεζοπορώντας στο Πήλιο

20/06/2021

20/06/2021 

Βήματα προς την Φακίστρα

09

Δεν έχω πονέσει τόσο, που να νεκρώσει κομμάτι μέσα μου.

Γι’αυτό φοβάμαι.

Η απώλεια μιας κατάστασης, που πολύ την απολαμβάνω.

Μα δεν είναι στο χέρι μου.

Λες ο πλανήτης να νοιάζεται για τους θανάτους μας;

Εμείς που βιάζουμε καθημερινά την Γη,

08

Αν δεν φρικάρω

θα βρω το σημείο της γαλήνης μου

Θα πάρω μια βαθιά ανάσα,

Να φουσκώσουν τα σωθικά μου

Θα αιωρηθώ,

Και δέκα μέρες αργότερα

θα σκάσω στο έδαφος με δύναμη

 Ανάσκελα με το βλέμμα στον ουρανό

Τα σύνεφα σημερα κινούνται ασυνήθιστα γρήγορα

07

Τα μάτια μου γυάλα που ξεχείλισε

Νερό τρέχει 

Και οι άλλοι κλαίνε

Όλοι κλαίνε μπροστά στον θάνατο

Το νερό πάγωσε πάνω μου

Και έσπασα

Έσπασα και λύγισα

 Αγκάλιασε με

να ανταλλάξουμε τους θρήνους μας για μερικά δευτερόλεπτα

Εγώ θα είμαι εσύ και εσύ εγω

Ο πάγος θα λιώσει και θα λουστούμε με θλίψη

 Ο ήλιος θα βγει

Να εξατμίσει τα μουσκεμένα μάγουλα

 Ότι νερό έτρεξε νωρίτερα θα δροσίσει το χώμα

Ο σπόρος θα πετάξει ρίζα, ύστερα βλαστό και φύλλα

(Ο Θάνατος και ο Ύπνος στην αρχαία μυθολογία ήτν δίδυμα αδέρφια)

Καταγεγραμμένη διαδρομή στο : https://el.wikiloc.com/oreibasia-diadromes/kissos-74889270?fbclid=IwAR10LMX5fp39G5Clyg0pnZHwIpx_r3PWA-QsGPBdWwh321GLQTTHEsEhcFg

Πεζοπορια στους καταρράκτες Κισσού- Μουρέσιου του Πηλίου