'Od

Ne ağlarsın, benim Zülfü siyahım?

Ne var ki süveyda kalbimi çoktan kapladı.

Söz tohumdur, ekmeyeceksin.

Zaten bende talih yok, seni benden aldılar.

Şimdi önümde iki yol var, Juliet: Ya yanacağım ya da yanacağım.

Bu gece uyumadım ben yine sabahladım

Seni çok seviyorum ballı süt

Ümit Özdağ'ın kütüphanesinden istiyorum 🥲

Kendi yazdığım karakteri ölesiye kıskanıyorum

Çünkü hafızasız millet vatan kaybeder, Koralp. Yalnızca bir harp, sayılara sığdırılan birkaç asker ve güç değil; vatan kaybeder.

Anadan geçilir de, Hasan yârdan geçilmez.

Kahrolsun istibdat, yaşasın hürriyet.

Işıktan yoksunum, Ley.

Ruhu revan, avuç içleri kül, kalbi kan içinde lakin hâlâ buz gibi bir soğuklukla tebessüm ediyor, Leyl. Ruhundaki harafı, zihnindeki zelzeleyi biliyorum. Gözlerindeki yıkımı görüyorum fakat o, yeminliymişçesine kan kusup ses etmezken elimden hiçbir şey gelmiyor.