sermayem derdimdir servetim ahım

evet vardı aynı pencerenin bir kışı bir de baharı. hiç gitmeyecek gibi soğuk ve uzun süren bir kışı. ve içinde gökkuşağını saklayan yeşile durmuş bir yanı.  her ikisine de şahidim ya rab. aylarca karla örtülü, toprağı buz olmuş, acaba bu karlar eriyor mu diye kendime sormaktan edemediğim bir dağın kalbinde çiçekler açtırdın sen. çiçekler açtırdın ya rab. şahidim. karlar eridi. çiçekler açtı. 

- seni özlediğim zaman ne yapayım? - otur ve geçmesini bekle

güzel dertmiş tasası şimdi geldi.

içimden dedim gömülü bir ırmağın yalnızlığıdır bu beraber yürüyelim olur mu…

sana gökyüzünden bulut yakalayıp vereyim. yıldızlar toplayıp saçlarına serpeyim.

pembe perdesi olan daire benim olsun öteki de senin. sevgiyle, muhabbetle büyütelim çiçeklerimizi. 

nolur umudum ve kabul edilmiş duam ol. var benle olma ama o’nla ol...

herkes kendi çölünde*